Auteur: Hilde van Dijk

Inlezen

Het is een vakantiedag, maar we zijn hard aan het werk. Dat wil zeggen: ik heb een vrije dag genomen, want de kinderen hebben schoolvakantie en dan moet er natuurlijk wel iemand bij de kinderen zijn. Maar er wordt verder vooral heen en weer gereden: kinderen uit spelen/eten, man Jaco komt uit zijn werk en haalt mij op, samen gaan we naar de Raad voor de Kinderbescherming, Jaco brengt mij […]

Lees meer

Opgeruimd huis

Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd, zegt men. Een beetje klopt het wel, het helpt dat ons huis op zekere dagen helemaal (min of meer) ordelijk moest zijn. Die ene dag… was de dag waarop we gemixt zenuwachtig en vol vertrouwen de komst van de raadsmedewerkster afwachtten. Tijd voor het gezinsonderzoek naar aanleiding van onze aanvraag voor een vierde beginseltoestemming. Vol vertrouwen gingen we het onderzoek in, want we […]

Lees meer

Gezond verklaard

Geen mens wist het in die eerste fase, want er was nauwelijks iemand op de hoogte van onze prille plannen van een vierde adoptieprocedure. De dokter die we als eerste spraken, wist er wel van. De kinderen ook, al eeuwen. Een wonder dat ze het nog niet met heel de wereld gedeeld hadden. Aan de dokter (niet onze eigen huisarts, maar een huisarts in onze vorige woonplaats, en daar de […]

Lees meer

Geboren!

In mijn vorige blog kondigde ik een verjaardag aan. Dat wil zeggen: meerdere verjaardagen in één. Onze zoon werd zeven, maar ook een beetje één, of twee, of drie. Zo oud of jong als hij zich voelt… Inmiddels is zijn verjaardag voorbij. Een groot deel van zijn verjaardag ging super. Hij genoot van het trakteren op school. Hij versierde zijn ‘7’ niet, omdat hij eigenlijk meer bezig was met 1 […]

Lees meer

Hoera!

Hoera, bijna jarig! Er is er één (bijna) jarig en dat kun je wel zien, dat is hij: onze middelste. Ik zie het al voor mij: muts op school, trakteren, iedereen die vraagt: “En hoeveel jaar ben je nu geworden?” Cadeaus uitpakken en kaarsen uitblazen. Simpel, maar de droomverjaardag van menig kind. En heel langzaam, begint het ook de droomverjaardag van ons kind te worden. Zo kwetsbaar is hij soms, […]

Lees meer

Weer naar school (2)

Met de ervaringen van onze oudste zoon (zie ook het vorige blog), waren we ons bij onze tweede zoon nog bewuster van de noodzaak om met verstand en gevoel een juiste schoolkeus te maken. We hadden met onze tweede zoon een heel ander kind, met weer heel andere behoeften. Een rustig kind, dat in een klas makkelijk zou kunnen verdrinken. Hij heeft, ter voorbereiding op school, een korte tijd op […]

Lees meer

Weer naar school

Of ze er nog elke (na)zomer hangen, weet ik niet zeker. Niet die spandoeken zoals ik ze mij nog het best herinner, in ieder geval. Ik denk dat de doeken werden gesponsord door een fabrikant van margarine. Blauw, met van die witte blije fietsende kinderen erop. Erbij de tekst: wij gaan weer naar school! Bedoeld als waarschuwing voor weggebruikers en als dreigement voor als je dacht nog onbezorgd van vakantie […]

Lees meer

Trauma en herstel

Een tijdje geleden was ik een avondje uit. Nou ja, voor het eerst sinds tijden ging ik eens een avond weg. Zonder man en zonder kinderen. Samen met een andere moeder, dus een gezellige rit. Naar een avond over trauma en herstel, dat wel. Eerlijk gezegd keek ik er wel naar uit: een avond over trauma en herstel (bij adoptiekinderen) is misschien wel weer een avond met je neus op de […]

Lees meer

Goede voornemens

In een blog op deze plek vooruit blikken op het jaar dat net begonnen is, inclusief goede voornemens… dat is natuurlijk wel een beetje riskant. De voornemens kunnen al mislukt zijn, tussen de tijd van bedenken, schrijven en publicatie van deze tekst. Dat sowieso. Maar alles wat ik niet opschrijf en wel aan mijzelf beloof, komt niet zo gauw als prioriteit naar voren. Dus doe ik het toch. Want december […]

Lees meer

Een mama

Een mama overleed. Toen kreeg ik een zoon. Nog een mama overleed, ik kreeg nog een zoon Nog een mama kon niet meer voor haar kind zorgen, ik kreeg een dochter. Drie keer werd ik mama, maakten mijn kinderen mij mama en lieten hun allereerste mama’s hun kind los. Ik heb niets te kiezen, maar een beetje wel: ik ‘koos’ liever de kinderen die het zonder medische zorg niet redden […]

Lees meer