Auteur: Hilde van Dijk

We reizen door

In mijn vorige blog probeerde ik onze reis door Nigeria samen te vatten. 5 Maanden knippen en plakken in 1 bericht wilde niet helemaal lukken, hier het vervolg van onze adoptiereis, rootsreis, groei van ons gezin. We reizen door en dat gaat ons goed af. Ondanks of dankzij de dingen die we doen en meemaken. We gaan naar de staat van onze middelste zoon. We hebben daar wat meer vrijheid […]

Lees meer

What we can do

In een paar blogs probeer(de) ik onze reis van 5 maanden door Nigeria samen te vatten. Of om toch minstens de momenten te delen die er toe deden. Of om toch in ieder geval een indruk te geven van het warme bad, de koudwaterdouche en de stoeipartij weer te geven die de wittebroodsmaanden als gezin van vijf zijn. Het is misschien niet nodig om te zeggen dat al het bovenstaande […]

Lees meer

Happy new year!

Het schooljaar is hier ten einde, of loopt in andere delen van het land bijna ten einde. Alles wordt in gereedheid gebracht voor een nieuw (school)jaar. Cadeautje van de juffen, cadeautje voor de juffen. Drie dikke zoenen, want het waren nog een paar fijne maanden op school, na onze reis. Voor onze oudste vooral dan. Onze middelste zat in een te grote klas, maar dat wordt volgend jaar beter (kleiner). […]

Lees meer

Een dag en een nacht verschil

We waren even off air, of liever gezegd ‘in the air’. Een kleine vijf maanden was ons gezin in Nigeria, waarvan de laatste zeven weken gescheiden tussen Nederland en Nigeria, maar dat later. We zijn er weer, althans: we doen al een maand pogingen tot landen of nog wat doorzweven in de druk-genoeg bubble tussen Nigeria en Nederland. Als ik vanuit huis naar buiten kijk, is de wereld nog hetzelfde. […]

Lees meer

Van groot naar klein

De datum waarop ons gezin van vier, gezin van vijf wordt, nadert. Hoe dichterbij die datum komt, hoe kleiner en groter tegelijk onze wereld wordt. Ons gezin gaat van drie, naar, twee, naar één slaapkamer. Van 1 kind bij papa en mama in de slaapkamer en 1 in zijn eigen bed, naar 1 kind bij papa en mama en 1 kind in broers bed. En dan uiteindelijk twee kinderen, oudste […]

Lees meer

Zinderende zomer in Nederland

Via Facebook, verhalen en foto’s zijn we meegereisd met familie en vrienden naar Nigeria, Frankrijk, Italië, Griekenland, Zweden… Voorlopig lijkt het erop dat wijzelf zes volle weken niet op vakantie gaan of zijn geweest. Met nog een paar weken voor de boeg, mogen we best al terugkijken. De vergelijking tussen Facebook, familie en vrienden en ons klinkt misschien wat verongelijkt, maar zo voelen we ons niet. Hoe onze zomer was? […]

Lees meer

Gaan we nu?

Wachten tijdens een derde adoptieprocedure leek vooraf makkelijker dan het was: we hebben de zorg voor twee prachtige jongens en we kunnen op basis van twee procedures wel een goede inschatting maken van hoe een derde procedure eventueel zou kunnen lopen. Het devies is dus: doorgaan met leven en ons en de kinderen voorzichtig aan voorbereiden op de komst van zusje of broertje. Dat ik hier nu een blog over […]

Lees meer

Happy end

Op de een of andere manier kan ik zelden een blog schrijven zonder een goede afloop. Een beetje positiviteit helpt: heel veel zaken die niet fijn zijn of tegenzitten, zijn niet te veranderen, maar door er iets positiefs uit te halen, hou je het nog een beetje constructief, kun je er mee verder. Tijdens onze vorige, soms best pittige, reizen door Nigeria hielp dat: elke dag uit alles wat lastig […]

Lees meer

Adoptieouders in een hokje

Adoptieouders krijgen een cursus, met onderwerpen als ‘wennen en hechting’ , de adoptiedriehoek, hechtingssignalen herkennen, rouw… Na zes bijeenkomsten waren we klaar en nadat ons dossier ook langs de check ‘geen crimineel verleden’ en de check ‘positieve balans tussen beschermende en risicofactoren’ bij de Raad voor de Kinderbescherming was geweest, werden we formeel goedgekeurd als aspirant adoptieouders. Ook Nigeria keurde ons dossier goed, de rechter in Nigeria en de social worker […]

Lees meer

Nog een keer

Bij de (adoptie)procedure voor onze oudste was het anders. Alles was nieuw voor ons en voor de mensen om ons heen. In elke fase van de procedure waren er vragen of werd er gezwegen. En toen we aan het wachten waren op ‘het’ telefoontje, namen we alle vragen voor lief: weet je al uit welk land het kind komt? Ja, er is niet zoiets als een wereldautoriteit op het gebied […]

Lees meer