Auteur: Karen Visser

Is ‘special need adoptie’ een pleonasme?

Voor wie hem niet meer scherp heeft: een pleonasme is een overbodige toevoeging aan iets waarvan je al weet welke eigenschappen het heeft. Nat water. Koude sneeuw. (Zwarte Piet is dat – wat mij betreft – gelukkig niet meer, een pleonasme, maar dat is een andere discussie). Is de term special needs adoptiekind ook een pleonasme? Onlangs las ik een vinnige reactie over mijn profiel hier op adoptieoudersonline.nl, waar staat […]

Lees meer

Een zwaluw maakt nog geen zomer

Binnen ons gezin zijn er natuurlijk generatieverschillen. Onze kinderen hebben geen idee wie Joan Collins is en omgekeerd moest ik écht even Googlen wie in hemelsnaam ‘Rutger van Furtjuh’ is (een vlogger op YouTube, mocht het je interesseren). Prima toch? Ook in de adoptiewereld merk je generatieverschillen. Onze adopties zijn toch heel anders verlopen dan die in de jaren ’60 en ’70: uit Oostenrijk en Griekenland adopteren we niet meer, […]

Lees meer

Vakantie nemen van adoptie

Adoptie is zo verweven met je gezin, dat je er soms niet eens meer bij stil staat. Oja, dat is waar: twee van onze kinderen zijn niet hier geboren. Ik zeg net zo hard ‘Je bent net je vader!’ tegen de middelste (geadopteerd) als ik tegen de oudste (biologisch eigen) zou zeggen. Wat is adoptie, wat zou er anders ook zijn geweest? Geen idee, het mengt zich. Toch zijn er […]

Lees meer

Nooit helemaal thuis

De vakantie komt er weer bijna aan! Bijna vier weken naar China – meer een reis dan een vakantie, eigenlijk. Voor de jongste twee altijd een hele andere belevenis dan voor de oudste én zelfs anders dan voor ons. Voor alle drie betekent het ‘apies kijken’. De oudste valt op door blauwe ogen en lichter haar, de jongste twee door hun zichtbare handicap. Alle drie zijn ze dat snel zat, […]

Lees meer

Sambal bij: humor en lange tenen

Hebben adoptieouders nou zulke lange tenen? Of zijn grapjes die verwijzen naar iemands afkomst gewoon niet – meer – salonfähig en houdt een weldenkend mens zich daar verre van? De waarheid ligt vermoedelijk ergens in het midden. Iedereen kent de grapjes wel over ‘sambal bij?’. Als je (nog) geen Chinees kind hebt vind je dat misschien best grappig. Je staat er nooit zo bij stil in elk geval, dat zoiets […]

Lees meer

What’s in a name

Adoptiekinderen uit het buitenland zien er meestal anders uit dan hun adoptieouders. Een andere kleur vel, ander soort haar… Genoeg zichtbare verschillen. Dezelfde achternaam als wij, dat wel – maar wat te doen met de voornaam? Dat doet iedereen anders. Een aantal argumenten op een rijtje. “De voornaam geven is het privilege van ouders, dus wij willen dat ook zelf doen.” Voor ons was het belangrijk om de naam van […]

Lees meer

In blijde afwachting

Adoptiezwanger, een gebruikelijke term voor mensen die ‘in het circuit’ rondlopen. Wachten op een voorstel, op papierwerk, een volgende stempel, op reizen: adoptie is wachten. Zwanger zijn van een biologisch eigen kind en zwanger zijn van een adoptiekind heeft zeker overeenkomsten. De spanning, het vooruitkijken naar iets leuks dat er aan zit te komen, het delen met vrienden en familie… Al vult iedereen dat op zijn eigen wijze in. Maar […]

Lees meer

Over privacy: de lessen van de adoptiewereld

Adoptieouders komen, meestal althans, op enig moment van hun procedure in contact met andere adoptieouders. Sowieso bij de VIA: daar tref je je eerste gelijkgestemden. Denk je dan, misschien. Want daar blijkt al dat er grote verschillen zijn tussen hoe mensen dingen beleven en insteken. Waar wij de VIA ingingen met ‘China, Wereldkinderen, special needs, liefst tot 24 maanden’ op ons lijstje, zaten er in onze groep ook mensen met […]

Lees meer

Jouw taal is de mijne niet

Taal is bij onze beide Chinese kinderen geen favoriet vak op school. Het spreken van Nederlands is voor de middelste geen enkel probleem en aan haar hoor je ook niet dat ze niet als Nederlandse is geboren. Bij de jongste is dat anders; voor hem is het duidelijk zijn tweede taal. Hoe het kan? Wie het weet, mag het zeggen… Toen middelste bij ons kwam, sprak ze maar heel weinig […]

Lees meer

Herkenning in jezelf

Bij adoptie uit China weet je van te voren dat de kans heel klein is dat je alle kanten van de adoptiedriehoek leert kennen. De biologische ouders vinden? Het gebeurt wel, en steeds meer. En bij elk succesverhaal denken wij: hopelijk wij ooit ook! Voor allebei de kinderen zijn we relatief snel gestart met zoeken, omdat we van mening zijn dat de hoeveelheid informatie die je nog kunt vinden, met […]

Lees meer