Auteur: Stéphanie

Loslaten

“Mama, ik zet mijn fiets vast weg, dan kan jij de brief in de brievenbus gooien.” Euh..hoor ik dat goed? “Je bedoelt dat jij vast hier je fietst in het rek zet, en dat ik daar de brief in de bus gooi?”, vraag ik om er zeker van te zijn dat ik het echt goed heb gehoord en begrepen. “Ja”, zegt hij en weg is-tie. Oké, ik loop de 150 […]

Lees meer

Buik vragen

“Mama, ik ben in de Filipijnen geboren.” “Dat klopt”, zeg ik. “Maar waar was jij toen? Was jij in het ziekenhuis?” “Nee, ik was gewoon thuis”, reageer ik. “Maar waar thuis dan?” “In ons huis in Nederland. Jij bent niet uit mijn buik geboren, maar uit de buik van je Filipijnse moeder. Zij was erbij toen jij werd geboren.” We zitten op de fiets naar school en ik trap aardig […]

Lees meer

Even wennen…

Ik ben aan het spelen met de andere kinderen als ik opeens een vreemde meneer en mevrouw aan zie komen lopen. Er komen wel vaker vreemde mensen in ons huis, maar deze keer wijzen ze naar mij en komen ze naar me toegelopen. Ze gaan op de grond zitten en aarzelend beginnen ze tegen me te praten. Ze hebben ook cadeautjes voor me meegenomen. Ze spreken in een heel andere […]

Lees meer

Vrije val

Ik zit te wachten tijdens de zwemles en heb net een volgende bladzijde volgeschreven in mijn puzzelboekje. Uit gewoonte en verveling haal ik mijn telefoon tevoorschijn om te kijken of er nog berichtjes zijn binnengekomen. Whatsapp heeft niets te melden, maar ik zie dat we een nieuwe mail hebben ontvangen. Ik open de mail en zie een bericht van onze contactpersoon bij de vergunninghouder. “Alweer een nieuwsbrief” denk ik, tot […]

Lees meer

Herken jij je hierin?

Ik ben bijna klaar met het hechten van de wond, als de stem tegenover mij zegt: “Misschien herken je jezelf er niet in hoor, maar ik vind dat veel ouders hun adoptiekinderen verwennen. Als hun kind een special need heeft is dat allemaal zo erg. Ik merk ook dat ouders medisch gezien over hun eigen grenzen zijn gegaan. Het kind wordt op een voetstuk geplaatst, omdat het eindelijk hun kinderwens […]

Lees meer

Politie bewaking

Sinds kort wordt ons huis permanent bewaakt door twee politieagenten. Gekleed in volledige uitrusting, inclusief kogelvrij vest, bevinden ze zich in de gang. Met een strak gezicht kijken ze naar buiten. Agent 1 staat voor het raam en houdt met zijn priemende blik de straat in de gaten. Agent 2 heeft het zich iets gemakkelijker gemaakt. Hij zit de hele dag stoïcijns op het schoenenrek. Dit alles met maar één […]

Lees meer

Ons huisdier Sam

Sinds een maand of drie hebben wij een huisdier, hij heet Sam. Sam is een schaapje. Hij slaapt bij onze zoon op het nachtkastje. Elke avond gaat Sam exact op hetzelfde tijdstip slapen en hij wordt ’s morgens weer stipt op tijd wakker. Ik ben héél blij met Sam! Als je mensen in categorieën wilt verdelen wat betreft slaap, heb je er grofweg twee. Je hebt veel slaap nodig of […]

Lees meer

Bruine wangetjes

De school is net uit en samen zitten we op de bank. Ik drink mijn bakje thee en mijn zoon eet zijn fruit. “Mama, L zei vandaag in de kring dat ik de enige ben die bruin is in de klas”, begint hij te vertellen. Ik verslik me in mijn thee en begin te hoesten. Heel rustig vertelt hij verder: “De juf heeft toen verteld dat ik in de Filipijnen […]

Lees meer

Regenbui

Het is vandaag de laatste dag van de eerste schoolweek na de zomervakantie. Zelf ben ik na deze eerste week al weer toe aan ‘geen wekker zetten en rustig ontbijten’. Zodra mijn zoon uit bed komt merk ik dat hij daar net zo hard aan toe is als ik. Aan zijn houding en gezichtsuitdrukking lees ik een ‘regenbui’ af. En inderdaad: hij wil niet naar school, hij wil niet mama […]

Lees meer