Auteur: Rebecca Wierks

Liever lui dan moe

Had je mij 10 jaar geleden gevraagd hoe ik kijk naar samen slapen met je kind, was mijn antwoord vrij duidelijk. No way. Nee, dat ging bij ons niet gebeuren. De kinderen op hun eigen kamer. Wij samen in een bed. Waarom ik dat vond? Geen idee. Dat vond ik gewoon zo, dat was in mijn omgeving ook heel gewoon. Dat samen slapen was meer voor zweverige hippie ouders. Inmiddels […]

Lees meer

Piekertijd

Voor mama is het piekertijd. Het begon allemaal toen we twijfels kregen bij de lichamelijke ontwikkeling van lieve dochter, die wel erg snel ging. Op naar de huisarts. De huisarts twijfelt. Op naar de kinderarts. De kinderarts stelt jaarlijkse controle voor. Het jaar duurde net te lang. Opnieuw naar de kinderarts. De kinderarts stuurt door naar een andere kinderarts wiens deskundigheid hier meer ligt. Na onderzoek komt de endocrinoloog erbij. […]

Lees meer

Noodopvang

Het is bijna half drie op maandagmiddag en ik stap de deur uit. Ik loop de straat in en zie in veel huizen kinderen en ouders aan tafel zitten. Een beeld dat past bij deze tijd. Niet voor ons meisje. Zij mag namelijk gebruik maken van de noodopvang. Toen de nieuwe lockdown zijn intrede deed kon ik alleen maar denken: “dit is het dan”. Na het krijgen van een broertje, […]

Lees meer

Verdriet

Onze lieve dochter is vandaag ontspannen naar school gegaan en zoonlief slaapt in de draagzak tegen me aan. Niels werkt thuis, want hij is licht verkouden. Het is gezellig. We kletsen over de afgelopen week. We zijn apetrots. We hebben hard moeten werken, maar wat gaat het inmiddels goed met ons meisje. Ze gaat met zoveel plezier naar school. Ze speelt na school buiten met vriendjes. Ze plukt bloemetjes voor […]

Lees meer

Alarmbellen

Ik voel me verdrietig. Het is woensdagmiddag en dan is Niels met de kids op pad. Een middag in de week helemaal tijd voor mezelf. Heerlijk en goed ook. Letterlijk ruimte in huis en figuurlijk ruimte in mijn hoofd. Er zitten zorgen in mijn hoofd en die krijgen op deze woensdagmiddag ruimte. Zorgen om ons lieve meisje. Zorgen om haar snelle lichamelijke ontwikkeling. Zorgen om het verdwijnen van de lach […]

Lees meer

Een nieuw normaal

‘Ik wil jullie niet meer als ouders.´ Tja, ik kan het haar niet kwalijk nemen. Waar er eerst een broertje kwam, toen een corona-crisis, staat dit jaar ook een verhuizing en de start in groep 3 op het programma. Je zou bijna denken dat we niks weten over adoptie en hechting. Alsof we totaal niet hebben opgelet tijdens de voorbereidingscursus. Soms loopt het leven zoals het loopt, niet echt handig, […]

Lees meer

Laatste waarschuwing

Ik haal Evi op uit school en vertel haar dat haar tante bij ons thuis is. Dat is een fijne manier om de weg naar huis soepel te laten lopen. Want haar tante houdt van gek doen, stoeien en spelletjes. Dus we zijn zo thuis. Een uurtje later vertrekt haar tante en merk ik aan haar dat haar stress toeneemt. Tijdens het eten en erna neemt haar bozigheid toe, haar […]

Lees meer

Ganzenpoep

En dan is er ineens nieuw gedrag. Het is voor mij een van de grootste uitdagingen van moeder zijn; net op het moment dat ik de gebruiksaanwijzing van mijn kind ken, ontstaat er weer nieuw gedrag. Dan begint de zoektocht naar het juist reageren op dat nieuwe gedrag. Soms staat de juiste reactie direct voor je neus en soms is het zoeken naar een speld in een hooiberg. Ik heb […]

Lees meer

Bij het hek

En dan is het zover en gaan de scholen weer beginnen. Maar is wel alles anders. In februari hadden wij een gesprek met de juffen. Eén van de onderdelen was het afscheid nemen. In groep twee mogen we nog mee de klas in, maar in groep drie lopen de leerlingen zelf naar binnen. Daar kunnen we natuurlijk van alles van vinden. Feit is wel dat afscheid nemen veel moeite kost […]

Lees meer

Op de bank

We zitten met z’n vieren op de bank. We blazen blauwe ballonnen op, zo groot mogelijk en laten ze vervolgens los. Het is lachen, gieren en brullen hoe de ballonnen gekke capriolen uithalen en vervolgens ergens in de woonkamer tot rust komen. Op de ballonnen staat ‘it’s a boy’. Ons vierde gezinslid, Jurre, is in ons leven gekomen en ligt tegen mij aan te slapen. Hij krijgt niet veel mee […]

Lees meer