Categorie: Special needs

Trauma en herstel

Een tijdje geleden was ik een avondje uit. Nou ja, voor het eerst sinds tijden ging ik eens een avond weg. Zonder man en zonder kinderen. Samen met een andere moeder, dus een gezellige rit. Naar een avond over trauma en herstel, dat wel. Eerlijk gezegd keek ik er wel naar uit: een avond over trauma en herstel (bij adoptiekinderen) is misschien wel weer een avond met je neus op de […]

Lees meer

A New Way college: prematuriteit

Afgelopen zaterdag zaten Olaf en ik weer bij Titus Brandsma in Nijmegen. En wederom weer even mijmerend over mijn prachtige bibliotheek-tijd die ik daar heb gehad. En nu blijkt dat iemand, ik noem geen namen, enorme leuke gymlessen daar heeft gehad! Maar dat was natuurlijk niet de reden dat we hier waren. Vandaag stonden er namelijk twee colleges op het programma. Zoals je weet hebben we ons gebogen over de diverse […]

Lees meer

Het 3e gesprek en een verrassing!

De 18de stond ons 3de gesprek op de planning. Onze raadsonderzoeker had al aangegeven dat dit gesprek zou gaan over statusvoorlichting en de special needs. Kort gezegd: hoe integreer je adoptie in het leven van een kindje, hoe ga je om met de geboorteouders in relatie tot het kind en hoe vertel je je kindje over zijn of haar oorsprong. Special needs zijn eigenlijk ‘aandoeningen’ die variëren van licht tot […]

Lees meer

Cursusdag 5: vergunninghouder Biesot

Afgelopen week is inmiddels de allerlaatste dag van de cursus verstreken. Wat is de tijd snel gegaan! Ergens vind ik het jammer dat we klaar zijn. Uiteindelijk hebben we veel gedeeld in en met de groep en zijn we gezamenlijk gestart met een reis die allerlei verschillende bestemmingen gaat hebben.Het is bijzonder om te merken dat we met elkaar verbonden zijn geraakt door adoptie. We zitten inmiddels weer aan de […]

Lees meer

Is ‘special need adoptie’ een pleonasme?

Voor wie hem niet meer scherp heeft: een pleonasme is een overbodige toevoeging aan iets waarvan je al weet welke eigenschappen het heeft. Nat water. Koude sneeuw. (Zwarte Piet is dat – wat mij betreft – gelukkig niet meer, een pleonasme, maar dat is een andere discussie). Is de term special needs adoptiekind ook een pleonasme? Onlangs las ik een vinnige reactie over mijn profiel hier op adoptieoudersonline.nl, waar staat […]

Lees meer

Vakantie nemen van adoptie

Adoptie is zo verweven met je gezin, dat je er soms niet eens meer bij stil staat. Oja, dat is waar: twee van onze kinderen zijn niet hier geboren. Ik zeg net zo hard ‘Je bent net je vader!’ tegen de middelste (geadopteerd) als ik tegen de oudste (biologisch eigen) zou zeggen. Wat is adoptie, wat zou er anders ook zijn geweest? Geen idee, het mengt zich. Toch zijn er […]

Lees meer

Wat ik niet wist over special need

Gewoonlijk, tijdens ziekenbezoek in het ziekenhuis, vraag je aan de zieke hoe het met hen gaat. Maar wanneer ik op ziekenbezoek ging, was het vaak de zieke die het juist aan mij vroeg. ‘Gaat het? Je ziet zo witjes?’ Ik had een hekel aan ziekenhuizen of andere plekken met dat typische chemische geurtje, zoals bij de dokter of dierenarts. Die benauwde, warme lucht. Nergens mag een raam open. En zelfs […]

Lees meer

Onder de tafel

Het was een lange schooldag, dat wil zeggen: een ochtend én een middag. En zo’n lange schooldag mag dan voorbij vliegen, er zitten veel uren in waarin ontzettend veel gebeurt. In de kleine klas (nee mama, een grote klas maar met weinig kinderen) van onze oudste zoon moet er op zo’n lange dag veel gebeuren. Het lukte volgens juf best goed, die lange dag. Alles ging goed: met spelling naar […]

Lees meer

Is het een jongen of een meisje?

Om maar even verder te gaan in de trend die Hilde met haar blog inzette, een andere vraag die vaak gesteld wordt als je vertelt dat je een voorstel hebt gekregen voor een kindje is: “is het een jongen of een meisje?” En dat is nu juist dé vraag bij onze kinderen en de reden van afstand door hun biologische ouders: is het een jongen of een meisje? Een beetje afhankelijk […]

Lees meer

Zijn ze wel op AIDS getest?

Een schokkende titel voor de één, is een (dood)normale vraag voor de ander. Het is een vraag die in verschillende variaties aan ons is gesteld, door goede vrienden, vage bekenden en volslagen vreemden. Op 1 december was het Wereld Aids Dag. Elke dag van het jaar denk ik wel even aan het land waarin ons gezin geboren werd. Elke dag is die gedachte wat anders: het missen van Nigeriaans fruit, het […]

Lees meer