Avatar

Jinny Biesot

Ik ben Jinny en samen met Olaf aspirant adoptieouder. We hebben ons in november 2015 ingeschreven bij Stichting Adoptievoorzieningen en volgen nu ons bijzondere pad naar ons gezin.

A New Way picknick en more

Het is vandaag 10 juni en de weersvooruitzichten zijn prima. Vandaag gaan we voor het eerst naar de jaarlijkse picknick van A New Way. Op deze picknick komen heel veel gezinnen, aspirant adoptieouders en dit jaar waren er mensen van 2 adoptiebureaus uit de USA namelijk ARC en Goldstein.

Het evenement is in de Leemkuil in Nijmegen. Ik ben daar talloze keren geweest als meisje en ben benieuwd hoe het er nu uitziet.

Bij de ingang van de speeltuin voel ik even kriebels in mijn buik. Het is vreemd om hier tussen de gezinnen te staan. Ik herken in de rij een stel dat ik via Facebook ‘ken’ en hun zoontje kijkt me vriendelijk aan met zijn grote bruine kijkers.
We staan gelukkig op de gastenlijst en lopen naar binnen. Ik kijk mijn ogen uit! Wat een prachtige speeltuin! Het enige wat ik nog herken is de grote familieschommel en de glijbaan.
We lopen verder naar achter en ik zie van een afstandje de Amerikaanse vlaggetjes al hangen.

Het is gezellig druk en al snel zie ik bekenden. Mensen die ik al een keer heb gezien en gesproken, mensen met wie ik contact heb gehad via Facebook. Het is alsof we ineens toegevoegd zijn aan een hele grote familie. We praten, feliciteren, krijgen raad en we eten samen. Het is voor ons fijn om al die gezinnen te zien. Ook zijn er een aantal stellen die, net als wij, aan het wachten zijn op bericht van de Raad voor de Kinderbescherming. We wisselen ervaringen uit, krijgen namen van contactpersonen en praten over een laatste vakantie met 2 personen. We zijn allemaal een beetje nerveus, maar ook opgelucht dat we met een clubje zijn. Ik merk dat ik het fijn vind dat we met zoveel gelijkgestemden zijn.

Ergens voel het apart…. we zitten nog zo met ons hoofd in de papieren en het proces, dat het een beetje vreemd is om midden tussen de gezinnen te staan. Het voelt allemaal een beetje dubbel. Net op dat moment komt Sanne van A New Way voorbij en ze zegt: ‘vorig jaar stond er een ander groepje mensen in jullie schoenen en die zijn dit jaar met hun kindje op de picknick’. Ik voel de kriebel in mijn buik weer… Er zijn zeker geen garanties, maar zou het kunnen dat….en heel even dwalen mijn gedachten af en zie ik ons lopen met een kleintje in de wagen. Ik ‘snap’ mezelf weer snel terug naar het nu :-).

Ons gezelschap is divers; vanuit alle windstreken en diverse pluimage. Wat me opvalt is hoe open iedereen is en hoe gemoedelijk en warm de sfeer is. En natuurlijk rennen er een heleboel kinderen rond, met een lach op hun gezicht en en snack in de hand.

Ik heb me enorm vermaakt en mijn hartje is gevuld met liefde voor de mensen daar, maar ook voor ons te vormen gezin… en voordat ik helemaal touchy feely word…. rond een uur of 3 zijn we weer huiswaarts gekeerd :-D.
Thuis, maak ik de voordeur open en er ligt een dik pak post in de brievenbus. Ik screen even wat er allemaal tussen zit en mijn oog valt op een envelop van de…. Raad voor de Kinderbescherming! Waar ik dacht dat we nog weken moesten wachten, is het ineens daar. Dit betekent dat de volgende fase van start gaat!

In de brief staat dat we een medische keuring moeten ondergaan en de ingevulde en gestempelde formulieren direct terug moeten sturen naar de Raad. Zodra dat binnen is dan zullen er 3 a 4 afspraken gepland worden die samen het gezinsonderzoek vormen. Na die gesprekken en het doornemen van het gezinsrapport volgt beginseltoestemming. Als dat laatste binnen is dan mogen we al onze spullen naar ARC sturen en dan begint het spannende wachten (dat is voor ons fase 3).

Maar first things first; maandag een afspraak maken voor de medische keuring en dan alles meteen terug sturen naar de Raad. Er is een wachtlijst voor het inplannen van de gesprekken dus hoe eerder ze de boel binnen hebben hoe beter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *