Avatar

Jinny Biesot

Ik ben Jinny en samen met Olaf aspirant adoptieouder. We hebben ons in november 2015 ingeschreven bij Stichting Adoptievoorzieningen en volgen nu ons bijzondere pad naar ons gezin.

De babykamer

Het is en blijft een dingetje voor mij; de babykamer. Nu hoor ik je denken: ‘dit is toch nog lang niet aan de orde?’. Nou ‘ja’ en ‘nee’. Ik leg het even uit.

Tijdens de pre-intake bij A New Way hebben we naast de contacten en de procedure ook ons profielboek besproken. In Amerika werkt het namelijk zo dat de birth parents ons kiezen. Zij stellen met het adoptiebureau vast hoe hun ideale gezin voor hun kindje eruit zou zien en aan de hand daarvan worden daar profielen bij gezocht. Het profielboek is een fotoboek van ons en wat ons bezig houdt. In dit boek zit een ‘dear birth parent letter’, foto’s en tekst over wie we zijn, wat we doen, wat we belangrijk vinden, waar en hoe we wonen en de mensen die belangrijk zijn voor ons. Het is een soort van eerste ‘kennismaking’. De geboorte ouders krijgen een aantal profielboeken in handen en that is where the magic happens. Er moet een klik zijn, een gevoel, zij moeten voelen dat ze het aandurven om het meest kostbare in onze handen te leggen.

Jullie begrijpen dat dit boek voor ons enorm belangrijk is. Natuurlijk gaat het boek over wie we zijn, maar we willen het ook goed aanpakken.

Om terug te komen op onze pre-intake; Bo vertelde dat het leuk is om foto’s van de babykamer in het boek te plaatsen. Ze zei letterlijk: ‘hetero stellen vinden het vaak lastig om op voorhand een babykamer in te richten, maar als jullie er 1 hebben dan zou ik dat in het boek plaatsen. Natuurlijk geen foto van een lege kamer, want daar wordt niemand blij van’.

Eerder heb ik verteld dat we een babykamer hebben besteld. We weten immers dat zodra we ons officieel inschrijven bij A New Way, we ook meteen een kamer in de basis klaar moeten maken. Bij het bestellen, voelde het nog mijlenver weg. Echter tijdens een bezoekje aan mijn ‘sister by heart’ beseft ik ineens dat de kamer volgende maand al komt. Yikes, paniek, help…hellup!!!!!! Dat is dezelfde maand dat we eventueel een berichtje kunnen krijgen van de Raad voor Kinderbescherming voor de start van ons gezinsonderzoek.

En we kunnen er voor kiezen om de kamer in dozen te laten staan tot de matching, maar dat wordt afgeraden door Babydump zelf. Je moet immers weten of alles compleet en heel is aangekomen. En de woorden van Bo spoken ook door mijn hoofd. Het is natuurlijk hartstikke leuk om een kinderkamer in te richten en daar leuke foto’s van te maken voor ons boek. Of toch niet?

De reden dat het voor mij een dingetje is komt doordat wij jarenlang hebben gehoopt dat we samen een kamer konden gaan inrichten, maar we telkens geen stap verder kwamen. Nu zitten we in een adoptieproces en weet ik (ratio) dat we er aan werken. Maar er staat zometeen voor ik-weet-niet-hoelang een lege kamer in ons huis…zonder zwangerschap (emotie). Want er is geen due date, maar eigenlijk een ‘no clue date’.

Dus toen ik bij de Babydump rondliep afgelopen weekend en ik een super leuk vloerkleedje scoorde was ik happy and sad; we kunnen het sappy noemen :-). Ik hink lekker van het één naar het ander. Gevolg was dat ik ’s nachts niet in slaap kon komen en me onrustig voelde. Ik weet waardoor het komt en het is oké voor mij. Ik ga me wat meer richten op alle leuke dingen rondom de babykamer en de boodschappenlijst die heb gekregen waar op staat wat we in ieder geval allemaal nodig gaan hebben.

Zodra de kamer binnen is, gaan we ‘m opbouwen en aankleden. Die foto’s gaan in het boek.

Ik zal vast eerst een potje moeten huilen als alles staat en ik hoop dat ik daarna elke dag eventjes kan dromen van ons gezin to be.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *