Jouke Boerma

Jouke Boerma

Jouke heeft geblogd van juli 2015 t/m maart 2018. Ik ben Jouke en samen met Arjan help ik Tijmen (13 jaar), Siem (11 jaar) en Qiujun (8 jaar) met groter groeien. Op dit moment wachten wij op toestemming uit China om Chunlian te mogen adopteren. Chunlian is 5 jaar en komt uit hetzelfde weeshuis als Qiujun.

Even voorstellen…

Ik ben Jouke en samen met Arjan help ik Tijmen (13 jaar), Siem (11 jaar) en Qiujun (8 jaar) met groter groeien. Op dit moment wachten wij op toestemming uit China om Chunlian te mogen adopteren. Chunlian is 5 jaar oud en komt uit hetzelfde weeshuis als Qiujun.

Foto Jouke Boerma 2Tijmen, Siem en Qiujun zijn alle drie op geheel eigen wijze vastgelopen in het reguliere onderwijs en gaan nu met plezier naar een democratische school.

Tijmen en Siem zijn hoogbegaafd met de bijbehorende intensiteit van leven. Qiujun komt ook een heel eind maar heeft in het weeshuis overleefd door zich af te sluiten van zijn omgeving, dissociëren heet dat volgens mij. Dit dissociëren deed hij de eerste jaren thuis ook regelmatig als wij met zijn allen ergens heen gingen. Het liefst was hij thuis!

Jouke BoermaToen we hem ophaalden was hij eigenlijk een baby van drie jaar oud. Hij sprak niet en struikelde over iedere stoeptegel die maar een millimeter uitstak. Als hij moe werd ging hij wilde kungfu hiphop dansjes uitvoeren. Eenmaal thuis zagen we dat hij goed wist wat hij nodig had om zijn ontwikkelingsachterstand in te halen. Zo kon hij uren bij de gootsteen staan met water (lauw graag), zeep en een sponsje. Zijn spraak ontwikkelde zich zeer moeizaam en nog steeds heeft hij veel moeite om alles in zijn hoofd te ordenen. Door het gebrek aan taal was het hechten niet makkelijk hoewel ik altijd het gevoel heb gehad dat hij wist dat hij bij ons hoorde. In de basis zat het goed, nu alle lagen eromheen nog.

Behalve mensen lopen hier thuis ook vier honden rond en vaak nog meer omdat ik wat geld bijverdien door op honden van andere mensen te passen. Ook geef ik dit schooljaar nog les aan een groep hoogbegaafde kinderen op een gewone basisschool, een middag per week. Ik schrijf graag en hoop zelf een boek uit te geven in de toekomst. Arjan werkt bij een waterschap als senior beleidsadviseur afvalwaterbeheer. Soms maakt hij daarvoor reisjes naar het buitenland, Ethiopië, Colombia.

Voordat wij in Nederland kinderen kregen, woonden wij vier jaar in Bolivia. Arjan legde drinkwatersystemen aan op het platteland, in dorpjes zonder stroom, soms uren lopen vanaf de dichtstbijzijnde weg.  Ik werkte op een instelling voor kinderen met een beperking, een ruim begrip in Bolivia. Een aantal kinderen woonde permanent op de instelling, achtergelaten door hun ouders. Ik startte een zorgboerderij en begeleid wonen projecten om te voorkomen dat jongeren automatisch doorstroomden naar de psychiatrische instelling voor volwassenen, een eindstation op vele manieren. Ook op de instelling voor kinderen was er een gebrek aan zo ongeveer alles maar er was wel hoop op een toekomst.

Ik ben nog altijd onder de indruk van de enorme veerkracht en levenslust van de kinderen in de instelling die vaak veel hadden meegemaakt in hun jonge levens. Dit heeft mij leren relativeren, iets waar in Nederland wel eens gebrek aan is, relativeringsvermogen. En tot in het diepst van mijn wezen voel ik dat ieder kind telt, waar ook ter wereld het geboren is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *