Avatar

Karen Visser

Moeder van drie: zoon Casper '02 (thuis geboren), dochter Ying Xin ('04, Wenzhou/Zhejiang, China, special need) en zoon Hong Jie ('06, Hangzhou/Zhejiang, China, special need). Karen heeft geblogd van juli 2015 tot december 2016.

Herkenning in jezelf

Bij adoptie uit China weet je van te voren dat de kans heel klein is dat je alle kanten van de adoptiedriehoek leert kennen. De biologische ouders vinden? Het gebeurt wel, en steeds meer. En bij elk succesverhaal denken wij: hopelijk wij ooit ook!

Voor allebei de kinderen zijn we relatief snel gestart met zoeken, omdat we van mening zijn dat de hoeveelheid informatie die je nog kunt vinden, met het jaar afneemt. Sleutelfiguren als de vinder, de politieagent die je kind naar het tehuis brengt, omstanders bij een vindplaats: na tien of vijftien jaar zijn die mensen meestal onvindbaar. Omdat ze verhuisd zijn, altijd al onbekend waren, of gewoon vergeten zijn hoe het precies ook al weer zat. De kinderen weten dat we het doen en ook dat het vinden van hun Chinese ouders een moeilijk traject is.

Een succesverhaal dat we van nabij volgden rakelde bij onze middelste het proces weer een beetje op. “Mam, denk je dat ik ook zo op mijn Chinese moeder zou lijken als zij?” vroeg ze na het zien van foto’s van een Chinees adoptiekind met haar biologische moeder. Het blijft koffiedik kijken natuurlijk, maar ik heb haar gezegd dat er vast mensen in haar familie zijn op wie ze lijkt. Misschien van buiten, maar ook van binnen.

Dat spiegelen, dat benoemen wat van wie komt, is in een gemengd gezin iets ingewikkelder. Bij de oudste vind je soms herkenning, aan buiten- en binnenkant. Je ziet iemands gebaren, handen of ogen… Bij de middelste en jongste zitten die dingen, als je ze al ziet, aan de binnenkant of in gedrag: uitspraken, gebaren, gewoontes. Maar wat is van ons? Wat van henzelf? Wat van hun biologische familie? Het blijft een puzzeltje. Die niet eens opgelost hoeft, want ieder mens is uniek – en toch blijft het intrigeren. Middelste is lenig, creatief en muzikaal; waar komen die eigenschappen vandaan?

Foto: Middelste in de lotushouding op Bali, bij een rondleiding in een tempel. De tempelbeheerder legde uit hoe je je hoofd leeg moest maken en mediteren.

Foto: Middelste in de lotushouding op Bali, bij een rondleiding in een tempel. De tempelbeheerder legde uit hoe je je hoofd leeg moest maken en mediteren.

Wat betreft achtergrond hebben we een jaar of twee geleden ook DNA-onderzoek laten doen via www.23andme.com, om meer te weten over de medische ‘black box’ die de kinderen zijn. Daar kwamen best interessante dingen uit. De kinderen zelf waren het meest geïntrigeerd door het kaartje dat liet zien waar hun genen vandaan kwamen; zo bleek de een meer Chinees dan de ander (er zit ook wat Koreaans, algemeen Oost-Aziatisch, Japans en Mongools in hen). En bleek middelste zelfs ook een drupje Europees bloed te hebben.

Vergeleken met ons is het aantal verre familieleden dat voor hen in de database omhoog kwam, nog erg klein en qua verwantschap ook veel verder verwijderd. Waar ik nog een achter-, achterneef in Canada bleek te hebben – die ik niet kende, maar met een stamboom kom je een heel eind – is het bij hun achter-, achter-, achterneven en –nichten een puzzel zonder plaatje erbij. Uit welke provincie komt je Chinese familie? Met die vraag krijgen we soms een reactie, die we proberen te combineren tot een totaalbeeld.

In hoeverre ze het zelf belangrijk vinden om biologische familie te kennen, weten we niet. Ze zijn nog vrij jong en kunnen nog niet goed overzien wat de impact zou zijn van contact. Ik weet zelf niet of je dat ooit goed kunt overzien, totdat het je overkomt. Je kunt ze er wel op voorbereiden; praktijkverhalen uit onze omgeving helpen daarbij, contact met een Chinese zoeker naar geboorteouders ook. Zij vertelt hen over China en reacties van Chinezen op adoptie en op hen, en onze kinderen zien de verschillen tussen zichzelf en haar dochter. Wat Chinees is en wat Europees is in hun gedrag en communicatie; niemand kan het zeggen. De mix is goed zo.

Volgend jaar is China weer in beeld; als er met Chinees nieuwjaar voor middelste weer wordt geflyerd op haar vindplaats en in de zomervakantie. China bezoeken! De pleegfamilie van de jongste, waar we heel regelmatig contact mee hebben, wordt zeker weer bezocht.

We blijven kijken naar hun wortels, niet alleen om te zoeken, maar ook om herkenning te vinden. Herkenning geeft rust: zo ben ik, dit ziet er uit als ik, dit smaakt zoals ik lekker vind. Ze zullen altijd een mengelmoes zijn, met hun eigen mix. En dat is goed zo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *