Avatar

Jinny Biesot

Ik ben Jinny en samen met Olaf aspirant adoptieouder. We hebben ons in november 2015 ingeschreven bij Stichting Adoptievoorzieningen en volgen nu ons bijzondere pad naar ons gezin.

HET boek

Zie je hoeveel hoofdletters er in de titel staan? Dat is om aan te geven hoe belangrijk dit boek is tijdens onze adoptiereis. En met dit boek bedoel ik ons profielboek. Naast het aanleveren van een 30-tal documenten, is ons gevraagd een boekje te maken voor de geboorteouders. Het is een boekje waarmee de geboorteouders ons een beetje kunnen leren kennen. Dit boekje moet weergeven wie we zijn en waar we voor staan, maar bevat ook een ‘Dear birth parent letter’. Dit is een brief aan de geboorteouders waarin wij onze gevoelens, onze hoop en wensen voor hen hebben verwoord. Ik kan jullie niet vertellen hoe vaak ik heb gestaard naar een lege pagina, met een hoofd vol gedachten, maar waarbij alle woorden tekort schoten of geen recht deden aan het gevoel. We schrijven deze brief aan iemand die we nog niet kennen, maar waarmee we een hele belangrijke band gaan opbouwen voor de rest van ons leven. Iemand die net zoveel van dit kindje houdt als wij…

Ik ben al heel lang geleden begonnen met het boek. Toen we naar de informatiebijeenkomst van A New Way (ANW) zijn geweest, heb ik het door mijn hoofd laten gaan. Ik heb voorbeelden gezocht op internet, ben gaan nadenken over welk programma ik zou gaan gebruiken. Dit boek is nogal een ‘biggie’ voor mij.
Na eerst globaal een indeling met hoofdstukken te hebben gemaakt, ben ik ook eens gaan kijken naar welke foto’s ik wilde gebruiken. Ik kwam er meteen achter dat ik de komende tijd ook maar bij een heleboel gelegenheden foto’s moest gaan maken. Nu pas viel het me op dat ikzelf vaak mia (missing in action) ben op de foto, omdat ik achter de camera sta.
En met al die foto’s kreeg ons boek langzaam vorm. Het grappige is dat het uiteindelijke resultaat niets lijkt op de voorbeelden die ik had gezien. Hoe mooi ik die voorbeelden ook vond, gaandeweg de tijd is het boek helemaal van ons geworden. Zonder dat je daar over nadenkt, zie je ineens hoe het boek meegaat in je levenspad en dit perfect weergeeft. De liefde voor elkaar, maar ook de liefde voor de mensen om ons heen. Ik weet dat we heel veel fijne mensen om ons heen hebben, maar zo’n boek geeft dat nog eens extra weer. Maar goed…voordat ik all touchy feely wordt 😀  …

Bo van ANW had al eens aangegeven dat ik het boek aan haar kon sturen, zodat ze een review kon doen. Ik dacht nog ‘she knows me!’. Toen ik er klaar voor was, heb ik haar een link en de inloggegevens gestuurd en kreeg ik dezelfde dag een paar tips terug. Na de 2de review gaf ze aan dat we wat meer kleur mochten gebruiken… Nou daar heb ik echt heul lang over na moeten denken. Ik heb gespeeld met gekleurde achtergronden, maar met een familie en vriendenkring die 50 shades of beige tot bruin zijn, is dat erg lastig. Er wordt er altijd wel één flets of er verschiet er één van kleur. De mensen die me kennen weten dat ik al heel snel iets ‘hysterisch’ vindt als er teveel tierelantijntjes zijn dus ik moest even op zoek naar de balans tussen de boel wat vrolijker maken en trouw blijven aan wat we mooi vinden. En wonder boven wonder… het is gelukt! Na wat hulp van Profotonet (waar we het boek hebben gemaakt en laten drukken, aanrader!), kwamen de 5 exemplaren afgelopen week binnen. Ik vond het echt te spannend om het pakje open te maken :-D. Dit boekje heeft zoveel tijd gekost en er hangt zoveel mee samen…. en daarnaast geeft dit ook aan dat we klaar zijn met de voorbereidende fase…trillende vingertjes dus.

De boekjes zien er prachtig uit. We zijn er super blij mee en kunnen ze met een gerust hart versturen. We hebben er 3 nodig voor ARC, 1 voor A New Way en 1 houden we voor onszelf.
En ik geef het maar toe; dit project…pfff… well hello Miss Dwangneuroot & Controlefreak! Ik heb gekeken naar millimeters gekleurde blokken, heb tekstvakjes onzichtbaar verschoven. En welke tint antraciet past het beste op wit? Ben ik zelfs een paar keer opnieuw begonnen in een ander programma? Maybe I did, maybe I didn’t 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *