Jouke Boerma

Jouke Boerma

Jouke heeft geblogd van juli 2015 t/m maart 2018. Ik ben Jouke en samen met Arjan help ik Tijmen (13 jaar), Siem (11 jaar) en Qiujun (8 jaar) met groter groeien. Op dit moment wachten wij op toestemming uit China om Chunlian te mogen adopteren. Chunlian is 5 jaar en komt uit hetzelfde weeshuis als Qiujun.

Kairos

Een paar jaar geleden las ik het boek “De jongen die opgroeide als hond” van Bruce Perry. Een indrukwekkend boek over kinderen die in hun jonge leven ernstig verwaarloosd zijn geweest en hun helingsproces dat soms wel en soms niet slaagt. Een eyeopener voor mij was dat kinderen door verwaarlozing soms geen innerlijk ritme ontwikkelen.

Qiujun ontwikkelde in zijn eerste jaren geen innerlijk ritme. Op zich is de verzorging in het weeshuis liefdevol geweest maar voor hem was de situatie zo onveilig dat hij zich heeft afgesloten van zijn omgeving. Waardoor de verzorgsters waarschijnlijk niet de neiging hebben gehad hem veel aandacht te geven. Hij miste hierdoor de bewegingen van andere lichamen, de aanrakingen die een mens zo nodig heeft en door het dissociëren wat hij waarschijnlijk veel deed, miste hij de geluiden die bij het leven horen.

Het ontbreken van een innerlijk ritme verklaarde voor mij waarom Qiujun de eerste maanden bij ons over iedere stoeptegel die twee millimeter uitstak, struikelde. Terwijl hij toch zeer behendig is. Waarom hij zeer weinig kon met gesproken taal of andere vormen van communicatie terwijl hij een kind is die graag in veiligheid banden aangaat met andere mensen. Hij miste een cadans waardoor hij geen basis had om informatie uit de buitenwereld te verinnerlijken. En in een latere instantie om woorden in een zin te zetten. Het verklaart ook de chaos waarin Qiujun zich vaak lijkt te bevinden. Chaos in handelingen die voor een ander vanzelfsprekend zijn. Dingen die een ander zonder enige moeite doet, hebben voor hem geen enkele vanzelfsprekendheid in volgorde of logica. Eerst je sokken aan, dan pas je schoenen. Eerst je speelgoed op tafel leggen voor je een glas drinken inschenkt. Voor Qiujun is dit allemaal hard werken. En ik denk eigenlijk dat dit heel goed te verklaren is met een gebrek aan innerlijk ritme.

Ritme draagt het leven, las ik tijdens de voorbereidingen van dit blog. Gelukkig heeft Qiujun nu de tijd gekregen om de schade in te mogen halen. Hij hoeft nu geen dingen te leren die andere kinderen op zijn leeftijd allang kunnen; moeilijke sommen, boekbesprekingen maken, werkstukken produceren. Hoewel hij zeer intelligent is, is hij er absoluut niet aan toe dat al te gaan doen. Deze cognitieve ontwikkeling wordt nog niet gedragen door een ritme.

Doordat hij vrijstelling van de leerplicht kreeg, kan hij nu alsnog een innerlijk ritme gaan ontwikkelen. Voor hem is nu de tijd rijp om dit te gaan doen. Het is bijzonder om te zien dat hij zelf heel goed lijkt te voelen wat hij nodig heeft om te kunnen helen en zich te gaan ontwikkelen. Voordat hij naar school ging, toen hij vijf was, speelde hij thuis vaak hele dagen aan de gootsteen, met water, zeep en sponsjes. Nu heeft hij daar weer alle tijd voor en haalt hij, samen met zijn jongere broertje, de schade met grote slagen in. Aan ons de taak om dit te ondersteunen en met hem samen de juiste weg te zoeken.

Omdat hij fysiek zeer sterk en handig is en het ook nog goed bij onze manier van leven past, hebben we ervoor gekozen om hem veel te laten sporten en bewegen. Hij wandelt elke dag zo’n drie kwartier, badmintont, gaat naar de circusschool, doet aan boogschieten en rijdt paard. Ook doen we Tai Chi oefeningen. Opvallend was dat hij met een proefles Kungfu Wushu de mist in ging, niet vanwege de bewegingen die in zijn DNA gegoten lijken te zijn maar door het ritme van de dans. Voor hem nu nog een brug te ver, in een groepsles dit te moeten presteren.

Natuurlijk is het spannend om te zien dat je kind zich heel anders ontwikkelt dan kinderen van zijn leeftijd. Een van mijn grootste lessen van de afgelopen tijd is dat ik vertrouwen mag hebben, in mezelf en in mijn kinderen. Vertrouwen in hun intrinsieke motivatie om zich te ontwikkelen volgens hun eigen innerlijke pad en vertrouwen in mezelf dat ik hen goed kan horen (als ik maar luister) en hen op de juiste wijze kan ondersteunen.

De Griekse God Kairos staat voor het juiste moment om te handelen, voor de tijd die ertoe doet, die kansen biedt en die voor een doorbraak zorgt. Ook Kairos is een onderdeel van het ritme van het leven zelf. Qiujuns levensritme verloopt een beetje anders dan voor de meeste mensen. Aan ons om erop te vertrouwen dat Kairos ook voor hem geldt. Tegelijkertijd is het laten groeien van mijn vertrouwen weer mijn helingsproces en ik zie het als een gift van mijn kinderen aan mij dat zij mij in staat stellen om dit vertrouwen te helen. Mijn Kairos.

 

Reacties (1)

  1. Avatar Maike schreef:

    Inspirerende woorden. …. Zien wat er te zien valt en vertrouwen op je kind…
    Het blijft soms een uitdaging….maar altijd een die ik wil aangaan. Bedankt voor deze motivatie om mijn intuïtie, vertrouwen en kinderen te volgen. Maike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *