Avatar

Jinny Biesot

Ik ben Jinny en samen met Olaf aspirant adoptieouder. We hebben ons in november 2015 ingeschreven bij Stichting Adoptievoorzieningen en volgen nu ons bijzondere pad naar ons gezin.

Ready, set….wait!

Het is erg stil geweest vanuit mijn kant en dat besef ik me. In ons leven was het allesbehalve stil. Ik ben altijd open, maar het stukje ervaring van de afgelopen maanden bewaar ik voor een later moment. Een moment dat goed voelt, een moment dat ik er klaar voor ben om het te delen. Voor nu is het vooral onwards and upwards!

Wij zijn aan het wachten, nu met iets meer ervaring in ons rugzakje. We hebben meer inzicht en gevoel in het proces, de mensen die ons begeleiden, in de achtergronden van de geboorteouders en de heftigheid die hiermee gepaard gaat.
Als ik luister naar mijn gevoel, dan zijn we eigenlijk pas sinds vorige week aan het wachten. Ik merk dat er weer ruimte is in mijn hoofd, ik eindelijk weer grond onder mijn voeten voel en mijn hartje rustig verder spint.
Voordat we ons inschreven, had ik geen enkel idee hoe ik het wachten zou vinden, maar nu we erin zitten, voelt het heel natuurlijk.
Het is een mix van ‘het komt wanneer het komt’ en ‘wanneer zou het komen?’. En met ‘het’ bedoel ik het berichtje uit de USA, het berichtje dat we zijn uitgekozen, dat iemand aan de andere kant van het water ons haar kindje toevertrouwd; het berichtje dat ons kindje ons gevonden heeft…
Olaf en ik zijn nu vooral bezig met de dagelijkse dingen. Ik zit helemaal in mijn nieuwe baan en voel me als en vis in het water daar. We hebben de draad opgepakt met onze sportactiviteiten en we doen een hoop leuke dingen. Klinkt heel gezapig, maar ik vind het heerlijk om even voort te kabbelen. Als we iets geleerd hebben de afgelopen tijd, dan is het de tijd nemen om te ontspannen. En dat doen we ook! De aankomende tijd gaan we weekendjes weg, vind je ons in restaurantjes, in het bos, aan het water en op de bank. Dit doen we met z’n tweetjes, met vrienden en met familie. Lucky us!
Op dit moment is het allemaal in balans, vooral het vertrouwen dat we uitgekozen gaan worden wanneer de tijd er rijp voor is. En soms schiet er een vonkje door mijn lijf met daarin hoop, spanning, dromen en wensen. Als een klein stukje vuurwerk dat uiteen spat en alles de goede kant op schiet. Kriebels in mijn buik, een beeld van ons gezin in mijn hoofd en een sprankeltje in mijn hart…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *