Rebecca Wierks

Rebecca Wierks

Ik ben Rebecca. Samen met Niels maakten wij in 2014 een onvergetelijke reis naar Nigeria om onze dochter Evi (5) op te halen. Inmiddels is Jurre in februari geboren en heeft zo ons gezin uitgebreid.

Slaap kindje slaap

‘Als ze 16 is slaapt ze heus wel door’
Deze zin krijgen wij nog weleens te horen als we iets delen over de slaapproblemen van ons dametje. Stel dat dit klopt. Dan slapen we over 4240 nachten door. Dat voelt nogal opbeurend.

We hielden ons meisje als baby van 4 maanden voor het eerst vast en ze viel in onze armen in slaap. Vanaf dat moment was ze vastbesloten om nooit meer zonder ons te slapen. En gelijk heeft ze! Want hoe onveilig is het als de lieve dame die je op bed legt er niet meer is als je wakker wordt. Als er dan weer een ander is. En als je dit als baby’tje zo’n vijf keer per dag meemaakt, is slapen gewoonweg doodeng.
In het begin vond ik slaapproblemen heerlijk. Alle gezinnen in mijn netwerk met baby’s hadden slaapproblemen. Iedereen had wallen, iedereen was moe, de slaapproblemen waren alom geaccepteerd. Maar waar de baby’s van anderen na een tijdje door sliepen, er nieuwe baby’s kwamen die ook weer door sliepen, bleven wij worstelen met slaapproblemen. En natuurlijk zagen we ook wel in dat deze slaapproblemen anders waren dan de slaapproblemen van die andere baby’s.

We zijn nu zo’n 1500 nachten een gezin en hebben onze kamerindeling inmiddels aangepast. Ons meiske ligt meestal lekker dicht tegen papa aan. We praten nu over 4 verschillende categorieën nacht.
1: We slapen door. We liggen dichtbij haar. Ze heeft ons amper nodig.
2: Even wakker, we lezen, zingen en er kan weer dicht tegen ons aan geslapen worden.
3: Wakker en direct reageren vanuit het reptielenbrein, volledig oranje. Veel inspanning van ons nodig om haar te helpen zich veilig te voelen. Drie uur later slaapt ze meestal.
4: Deze noemen we de horrornachten. De nachten waarop we zo moe zijn dat we onvoldoende inspanning kunnen leveren er voor ons meisje te zijn in wat ze nodig heeft. De nachten dat we ons machteloos voelen. De nachten dat we allemaal moeten huilen. De nachten waarop we wel kunnen schreeuwen: ‘Slaap Kind Slaap!’

Sinds de start van de zomervakantie en de start van school worstelen we ons weer door de nachten heen. Met veel categorie 3, af en toe 4 en soms gelukkig ook een 1 of een 2 nacht. Het effect van slapen op je stemming is groot.

Op je gewicht trouwens ook.

Emotioneel kijk ik naar één van de eerste foto’s, naar dat meisje dat zo dicht tegen me in slaap valt. Dat nog zo lekker in mijn armen kan liggen. Waar ik zo nog mee rond kan lopen. En ik besef me, er komt een tijd dat ze in haar eigen bed wil liggen, dat ze mama en papa beu is, dat ze echt haar eigen leven krijgt. Er komt een tijd dat we haar gekroel gaan missen en terugverlangen naar deze tijd.

We kroelen dus nog maar lekker door. Slaap maar kindje, slaap maar zacht.

Reacties (1)

  1. Avatar Petronella schreef:

    Ah zo herkenbaar, voel met je mee… en hoop voor jullie op betere nachten!

    Hier ook met grote regelmaat nachten met zeer weinig slaap gehad en wanneer dochterlief dan wel eens goed sliep, dan lag ik zelf wakker.

    Nu een aantal jaren verder, het gaat zoveel beter, we hebben ons erbij neergelegd dat ze geen makkelijke slaapster is, we hebben een driepersoonsbed, slapen lekker bij elkaar, geeft zoveel rust en ontspanning.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *