Patrick Matheeuwsen

Patrick Matheeuwsen

Ik ben Patrick. Samen met Alinda heb ik twee prachtige kinderen uit China. Een dochter uit het Zuiden en een zoon uit het Noordoosten van China. Ik schrijf over de perikelen in ons gezin en in hoeverre adoptie een rol in ons leven speelt.

You have new DNA relatives

Ik weet waar ik vandaan kom. Via mijn ouders en grootouders, steeds verder terug in de tijd. Generatie op generatie, tot ergens in 1664 in het stadje Arendonk in België. En wanneer mijn stamboom nog verder wordt uitgediept, dan gaan we vast nog veel verder terug in de tijd. Waarschijnlijk van België naar Duitsland of Frankrijk.
Mijn kinderen, zij weten niet waar ze vandaan komen. Hun leven begon ergens op een onbekende plek in China en ging verder bij ons, in Nederland. En dat is het wel zo’n beetje. Niets bekend over ouders en grootouders. Laat staan de tijd daarvoor, ver terug in de Chinese geschiedenis. En blijven hun roots in China, of liggen ze misschien in Vietnam of Mongolië?  Er is zo veel onbekend. Denk ook eens aan hun medisch verleden. Zou er misschien een erfelijke ziekte in hun familie bestaan? Of hebben ze aanleg voor een zeldzame aandoening? Stel dat je voorouders een geschiedenis hebben van hartkwalen, of dementie. Dan kan je je enigszins voorbereiden, wanneer je deze verhalen hoort via je ouders. Maar in hun geval zijn er geen verhalen. Niets. Misschien dat we ooit familie gaan vinden in China. En dan volgt de familiegeschiedenis vanzelf. Maar ja, die kans is erg klein.

Toch is er een manier om een klein beetje in die geschiedenis te duiken, zowel de afkomst als het medisch verleden. Misschien is het niet 100 procent accuraat, maar toch, het is weer een klein tipje van de sluier. Dankzij de moderne techniek en ons eigen DNA kan er het een en ander achterhaald worden. Er zijn DNA databanken die allerlei informatie uit je genetische code kunnen herleiden. Zoals medische informatie, maar ook in welk of land of provincie jouw DNA het meest voorkomt of van afstamt. Dit kan waardevolle informatie zijn. En kan eindelijk wat licht in de duisternis brengen. Op deze manier hebben we toch een gesprek met onze voorouders, maar dan niet van mond tot mond, maar via onze genen, die generaties lang zijn doorgegeven.

Het klinkt wel eng. Je geeft wel je unieke genetische code aan een derde partij. Als science fiction liefhebber heb ik alle doemscenario’s hierover al zien voorbijkomen. Zoals in de film Gattaca, waar niets meer aan het toeval wordt overgelaten, alles wordt door het DNA bepaald, met genetische discriminatie en uitsluiting tot gevolg. Wie weet wat voor snode plannen er met ons DNA kunnen worden uitgevoerd! Maar toch hebben we het gedaan. Ons hele gezin zit ergens in een DNA databank, vastgelegd op een geavanceerde chip.
En nu weten we dus inderdaad of er wel of geen aanleg is voor bepaalde erfelijke ziektes. En hebben we een indicatie van waar onze voorouders vandaan komen. We weten zelfs hoeveel procent van ons DNA van Neanderthalers afstamt! Voor wat dat waard is.

Maar er is nog een voordeel, een heel belangrijk voordeel zelfs. We zijn niet de enigen in die databank. Er zitten veel meer mensen in, over de hele wereld. Van alle soorten en maten, waaronder ook andere geadopteerden of inwoners van China. En daar ligt de kracht, want zo heb je dus ook inzicht in mensen die stukjes van jouw DNA delen. En hoe meer overeenkomsten er zijn, hoe groter de kans dat het familie is. Een gelegenheid om uiteindelijk directe familie te vinden, ooms, tantes, nichtjes. En wie weet … ouders of broers of zussen.

Af en toe komt er een mailtje voorbij met het onderwerp: ‘You have new DNA relatives‘. Met een link naar nieuwe mensen die een aantal genen met je gemeen hebben. En ook al is de kans heel klein, toch gaan we snel kijken of er niet iemand bij zit die hoog in de stamboom zit. Je weet maar nooit, stel je eens voor! Het aantal mensen in DNA banken stijgt. En steeds vaker worden ze gebruikt voor DNA testen tussen geadopteerden en vermoedelijke ouders. Ik ben ervan overtuigd dat onze kinderen sowieso familie gaan vinden via een DNA databank. Met vooral dank aan China. Maar de onderliggende reden is niet zo positief, helaas.

Langzaam maar zeker is China bezig met het invoeren van een surveillancestaat, waarbij de bevolking wordt gevolgd door digitale systemen, camera’s, kunstmatige intelligentie, gezichtsherkenning en … DNA analyse. Het is de vraag of het in lijn is met mensenrechten en de vrijheid van het Chinese volk. Maar het is een feit dat China ernaar streeft om miljoenen DNA profielen op te bouwen van de eigen bevolking. En mocht er ooit in de toekomst een aansluiting komen naar die profielen, dan is de kans best groot dat er ergens een DNA match kan plaatsvinden met een familie lid.

Als ik eerlijk ben, hoop ik liever op een match via een commerciële databank, dan via de Chinese overheid. Ter bescherming van deze mensen, aangezien je niet weet of er maatregelen worden genomen door de regering tegen deze mensen, of straf of boetes. Daarom houden we het voorlopig bij onze mailbox. En klikken we steeds hoopvol op een nieuwe ‘ You have New DNA relatives’.

Want wie weet ….