Veelgestelde vragen

Waarom kiezen mensen voor adoptie?

Mensen die kinderen willen adopteren, hebben een grote kinderwens. Zij verschillen hierin niet van ouders met biologisch eigen kinderen. Meestal gaat men over adoptie denken als blijkt dat er geen biologisch eigen kinderen zullen of kunnen komen. De meeste adoptieouders zijn ongewenst kinderloos (± 80%). Ongeveer tien procent is secundair ongewenst kinderloos. Zij hebben al een biologisch eigen kind, maar een volgende zwangerschap om uiteenlopende redenen niet mogelijk of verantwoord. Tien procent van de adoptieouders heeft al biologisch eigen kinderen. Ideële motieven, zoals bezorgdheid voor overbevolking, bewogenheid met kinderen in moeilijke of slechte leefomstandigheden zijn overwegingen het gezin verder uit te breiden met een adoptiekind.
Voor mensen met twee of meer biologisch eigen kinderen zijn de mogelijkheden om te adopteren beperkt. Een aantal landen waar kinderen vandaan komen, stelt als voorwaarde dat men gehuwd en ongewenst kinderloos moet zijn of slechts één kind mag hebben.  

Waarom worden buitenlandse kinderen geadopteerd?

Volgens de ‘Internationale verklaring van de rechten van het kind’ heeft ieder kind, waar ook ter wereld, recht op een goede lichamelijke en geestelijke verzorging. Ieder kind heeft recht op minimale materiële zorg, op ouders en op een liefdevolle omgeving om in op te groeien. Er zijn kinderen die dit moeten missen en die geen kans hebben op een menswaardig bestaan. Het zijn kinderen die hun hele kinderleven in een tehuis of op straat zouden moeten doorbrengen. Adoptie naar het buitenland is voor deze kinderen vaak de laatste mogelijkheid om op te groeien in een gezin en de laatste kans op een betere toekomst.

Hoeveel kinderen komen voor adoptie naar Nederland?

In 2015 kwamen er 304 kinderen naar Nederland.

Welke kinderen komen voor adoptie naar Nederland?

Wat voorop staat, is dat er voor deze kinderen in de landen van herkomst geen mogelijkheden (meer) zijn om op te groeien in het gezin, bij familie of een ander (adoptie)gezin. De redenen hiervoor kunnen zeer divers zijn, zoals economische of politieke factoren, ongewenste zwangerschap etc. De meeste adoptiekinderen in Nederland komen uit landen als Bolivia, Bulgarije, China, Colombia, Congo, Filipijnen, Haïti, Hongarije, Lesotho, Nigeria, Nicaragua, Polen, Portugal, Taiwan, Thailand, de VS en Zuid-Afrika.
De leeftijden variëren van 0 tot 6 jaar. Een groot deel van de adoptiekinderen heeft een medische aandoening.

Hoe reëel is het nog om een procedure te starten?

Mensen die willen adopteren, gaan een onzekere tijd tegemoet. Het aantal kinderen dat naar Nederland komt, is de laatste jaren afgenomen. In veel landen kunnen de kinderen in eigen land worden geadopteerd. Verder worden de eisen die de landen van herkomst aan aspirant-adoptieouders stellen, steeds strenger. Er komen natuurlijk nog wel kinderen naar Nederland. Aan de andere kant is het aantal aanvragen om te mogen adopteren, ook gedaald. Het is niet precies aan te geven hoe lang het adoptietraject duurt, dit is erg afhankelijk van uw wensen en mogelijkheden. De meeste procedures duren tussen de twee tot vijf jaar.

Zijn er ook Nederlandse adoptiekinderen?

De laatste jaren worden gemiddeld in Nederland per jaar ongeveer 15 kinderen ter adoptie afgestaan. In veel gevallen gaat het hierbij om kinderen van uitgeprocedeerde asielzoeksters en kinderen van allochtone vrouwen. De procedure voor Nederlandse adoptie is overigens in belangrijke mate gelijk aan de adoptie van buitenlandse kinderen. Ook hiervoor moet u zich aanmelden voor een beginseltoestemming en dient u het voorbereidingstraject te volgen.

Welke kosten zijn verbonden aan adoptie?

De kosten voor de voorlichtingsbijeenkomsten bij Stichting Adoptievoorzieningen bedragen € 1.595,- per aanvraag. Dit bedrag is onderverdeeld in € 210,- administratiekosten en voor de eerste informatiebijeenkomst en € 1.385,- voor de overige vijf voorlichtingsbijeenkomsten.
De bemiddelingskosten kunnen variëren van € 12.000,- tot ruim € 35.000,-. Deze kosten zijn per vergunninghouder verschillend en mede afhankelijk van het land waaruit geadopteerd wordt. De kosten zijn onder andere voor de reis en het verblijf in het buitenland, de verzorging van het kind, medische onderzoeken en eventuele behandelingen, proceskosten (advocaat), voor een tolk én bureaukosten. Als u precies wilt weten waar u aan toe bent, kunt u terecht bij de vergunninghouders. Bij deelbemiddeling brengt de vergunninghouder de volledige kosten voor het onderzoek naar de zorgvuldigheid en zuiverheid van het contact in rekening, net als de kosten voor de dossiervorming. Dit bedrag kan per vergunninghouder variëren.
Is het kind eenmaal in Nederland en heeft het een verblijfsvergunning nodig, dan moet u rekenen op € 950,-. Het omzetten van een adoptie naar Nederlands recht indien nodig kost tussen € 600,- en € 1.000,-.

Zijn de kosten voor adoptie aftrekbaar van de inkomstenbelasting?

Nee, sinds 1 januari 2013 zijn de kosten voor adoptie niet meer aftrekbaar.

Kunnen adoptiekinderen met een medische aandoening verzekerd worden tegen ziektekosten?

In de Zorgverzekeringswet staat dat de zorgverzekeraar verplicht is om iedereen te accepteren die zich aanmeldt voor het basispakket van de zorgverzekering. Jong, oud, gezond of ziek, dat maakt niet uit. Dat betekent dus ook dat iedere verzekeraar in Nederland een uit het buitenland geadopteerd kind moet accepteren voor de (basis)zorgverzekering. Ook kinderen met medische problemen moet de zorgverzekeraar zonder meer accepteren. De zorgverzekeraars bieden naast de (verplichte) basisverzekering ook aanvullende zorgverzekeringen aan. U kunt ervoor kiezen een aanvullende verzekering af te sluiten. Voor aanvullende verzekeringen geldt géén acceptatieplicht.

De koepelorganisatie Zorgverzekeraars Nederland adviseert ziekenkostenverzekeraars om adoptiekinderen ook voor de aanvullende verzekering als eigen kinderen te beschouwen. Dit advies van Zorgverzekeraars Nederland betekent in de huidige praktijk dat het verzekeren van adoptiekinderen met medische problemen op een aanvullende verzekering van de ouders geen problemen oplevert.

De kosten voor medische behandeling zijn verzekerd vanaf het moment dat de adoptie in het land van herkomst is uitgesproken of daar de gezagsoverdracht met het oog op adoptie heeft plaatsgevonden. Het is wettelijk verplicht om binnen vier maanden na overdracht de komst van uw kind te melden bij uw zorgverzekeraar.

Een aantal zorgverzekeraars biedt een adoptievergoeding of adoptiekraamzorg. Informeer ruim van te voren bij uw verzekeraar of u hier ook aanspraak op kunt maken. Misschien is het de moeite waard om van verzekeraar te veranderen.

Heb ik voor het adoptiekind recht op kinderbijslag en zo ja, vanaf welk moment?

Ja. Wanneer u aangifte doet bij de afdeling Burgerzaken van uw gemeente, krijgt u een aanvraagformulier voor het aanvragen van kinderbijslag. U heeft recht op kinderbijslag vanaf het moment dat het kind in Nederland is aangekomen.

Heb ik recht op adoptieverlof?

Werknemers die een kind adopteren, hebben recht op vier weken adoptieverlof. Dat geldt voor beide ouders. Meer informatie.

Welke eisen worden er gesteld aan de gezondheid van adoptieouders?

Voor Nederland geldt dat je een lange levensverwachting moet hebben en psychisch gezond genoeg moet zijn om een kind op te voeden. Chronische ziekten die niet psychiatrisch of levensbedreigend zijn, eventuele visuele handicaps, rolstoelgebruik en dergelijke, zijn dus geen belemmering.
Voor landen van herkomst kan het anders zijn. Landen stellen steeds hogere eisen omdat het aanbod aan ouders groot is. Daarom gaan ook zij op zoek naar de meest gezonde ouders. Het verschilt per land hoe zij hiermee omgaan. In het overzicht van eisen die landen stellen aan aspirant-adoptieouders én op de websites van de vergunninghouders vindt u hierover meer informatie.

Wanneer geldt de eis van maximaal 40 jaar leeftijdsverschil tussen ouder en kind?

Dit geldt op het moment van voorstel. Dan mag er maximaal veertig jaar leeftijdsverschil zitten tussen (oudste) ouder en kind. Het voorstel moet zijn gedaan en geaccepteerd voordat de leeftijd van 46 jaar is bereikt.

Welke eisen worden er aan ouders gesteld die een meerling of een special-needkind willen adopteren?

Tijdens de onderzoeksgesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming wordt er gesproken over motivatie en over verwachtingen. En ook over draagkracht en draaglast. Tijd, omgaan met stress, ervaring met kinderen en sociaal netwerk spelen een rol. In de brochures ‘Adoptie van meer kinderen tegelijk’ en ‘Adoptie van een kind met een special-need’ leest u er meer over.

Wat zijn je kansen als je biologisch eigen kinderen hebt? Geldt er een maximum?

Niet ieder land staat open voor ouders met biologisch eigen kinderen. Sommige landen stellen eisen aan het aantal kinderen dat er al is. In het overzicht van eisen die landen stellen aan aspirant-adoptieouders én op de websites van de vergunninghouders vindt u hierover meer informatie.

Mag je een voorkeur uitspreken voor het geslacht van een adoptiekind?

Bij de meeste vergunninghouders is dit niet mogelijk. Het uitgangspunt is dat ouders gezocht worden voor kinderen en niet andersom.

Hoe maak je een keuze voor een vergunninghouder en/of voor een land?

U kunt zich slechts bij één vergunninghouder inschrijven. Daarom is het raadzaam om te kijken naar de landen waarvoor een vergunninghouder bemiddelt en of u voor adoptie uit deze landen in aanmerking komt. Verder verschillen de vergunninghouders in manier van werken, in kosten, sfeer etc. Kijk op hun websites, word lid, bezoek open dagen om ze te leren kennen.

Gelden er leeftijdsgrenzen voor aspirant-adoptieouders?

Aspirant-adoptieouders die zich aanmelden voor de Nederlandse adoptieprocedure mogen niet ouder zijn dan 41 jaar. Hierop wordt een uitzondering gemaakt voor aspirant-adoptieouders van 42 tot 46 jaar die bereid zijn om een kind van twee jaar of ouder of een kind met een medisch probleem te adopteren. Tijdens het IBO-onderzoek (IBO staat voor Instrumentarium Bijzondere Omstandigheden) wordt gekeken of de aspirant-adoptieouders voldoende in huis hebben om juist deze kinderen in hun gezin op te nemen.
Aspirant-adoptieouders krijgen niet alleen te maken met de Nederlandse wet- en regelgeving. Ook de landen waar de kinderen vandaag komen, stellen eisen. Deze kunnen afwijken van de Nederlandse voorwaarden.

Hoe lang duurt de procedure en wat is ongeveer de wachttijd?

Als u zich nu aanmeldt, moet u rekening houden met ongeveer anderhalf jaar tot afgifte van de beginseltoestemming. Over de wachttijden bij de vergunninghouders is niets te zeggen. Deze zijn mede afhankelijk van het land en van uw eigen mogelijkheden en wensen. Over het algemeen geldt dat het wachten op een baby langer duurt dan het wachten op een ouder kindje of kindje met een special need. Verder spelen onder andere de keuze van vergunninghouder een rol evenals het land van herkomst en of u voldoet aan de gestelde voorwaarden (leeftijd/huwelijksduur/inkomen/opleiding, etc.).

Hoe moet ik de procedure uitstellen/stopzetten?

De procedure uitstellen kan telefonisch en/of schriftelijk. Als u de procedure officieel wilt stoppen, dan kan dat uitsluitend schriftelijk. Ook wijzigingen in uw gezinssituatie moet u per brief doorgeven, ondertekend door beide aanvragers. Als u getrouwd bent, dient u een kopie van de trouwakte meesturen.

Heb ik als ik een beginseltoestemming heb, ook recht op een adoptiekind?

Nee, de beginseltoestemming is geen garantieverklaring dat er daadwerkelijk een kind geplaatst wordt. Vergunninghouders zijn niet verplicht aan iedereen die een beginseltoestemming heeft een kind voor te stellen. Zij zullen iemand echter nooit zonder reden afwijzen.

Wat moet ik doen als ik een kind van familie in het buitenland wil adopteren?

Dan dient u de procedure ‘buitenlands pleegkind’ van de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst) te volgen. Meer infomatie vindt u op de website van de IND.

Welke stappen moet je ondernemen als je met je kind in Nederland aankomt?

Op het moment dat een adoptiekind in Nederland aankomt, moeten de nodige formaliteiten worden geregeld. Wat precies, hangt af van het land waaruit is geadopteerd en de rechtsgeldigheid van de uitgesproken adoptie. Meer informatie vindt u in de procedure stap voor stap.

Is een in Nederlandse beginseltoestemming ook geldig in het buitenland? En omgekeerd?

Nee. Deze is alleen geldig in het land waar de toestemming is verleend.

Hoe lang is de beginseltoestemming geldig?

De beginseltoestemming is vier jaar geldig, maar nooit langer dan het moment waarop de (oudste) aanvrager 46 jaar wordt en er op dat moment nog geen voorstel is geaccepteerd, tenzij bijzondere omstandigheden daartoe aanleiding geven.

Is verlenging van de beginseltoestemming mogelijk?

Ja, de beginseltoestemming kan op verzoek, na een aanvullend gezinsonderzoek, voor vier jaar verlengd worden. De grens van 46 jaar blijft echter gehandhaafd, tenzij bijzondere omstandigheden daartoe aanleiding geven. Verlenging dient u tijdig (vanaf ca. 26 weken voor de vervaldatum) aan te vragen. De uiterste termijn is 12 weken voor de vervaldatum. Als u daarna verlenging aanvraagt, wordt deze afgewezen en dient u een nieuwe aanvraag in te dienen.

Stuur uw verzoek om verlenging naar:
ministerie van Veiligheid & Justitie
Centrale Autoriteit Interlandelijke Kinderaangelegenheden
Postbus 20301
2500 EH Den Haag

Kan ik bezwaar maken als ik geen beginseltoestemming krijg?

Ja, binnen zes weken nadat de afwijzing is verzonden. Hoe u dat doet, leest u in de brochure ‘Bezwaar en beroep tegen een beslissing van de overheid’. De minister van Veiligheid & Justitie legt het bezwaarschrift voor aan de Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming. Deze instantie stelt u in de gelegenheid het bezwaar toe te lichten. Als ook het bezwaarschrift wordt afgewezen, kunt u binnen zes weken in beroep gaan bij de rechtbank. Hoe dit gaat is ook te lezen in de genoemde brochure. De wettelijke responstermijn van de overheid is acht weken.

Hoe is de procedure voor een tweede en volgend adoptiekind?

Als u een tweede of volgend kind wilt adopteren, hoeft u geen voorlichting meer te volgen. Wel moet u opnieuw een beginseltoestemming aanvragen. Dit kan zodra het laatste opgenomen (adoptie-)kind of een in het gezin geboren kind gedurende ten minste één jaar is verzorgd. De aanvraag wordt direct doorgestuurd naar de Raad voor de Kinderbescherming. De Raad doet zo snel mogelijk een aanvullend gezinsonderzoek. Hiervoor is één gesprek meestal voldoende. Uw gezinsrapport wordt aangepast en naar het ministerie van Veiligheid & Justitie gestuurd. Bij een positief advies kunt u de beginseltoestemming redelijk snel verwachten. Bij de vergunninghouder kunt u het beste vooraf informeren wat de mogelijkheden zijn voor adoptie van een tweede, derde of vierde kind.

Heeft een eventuele zwangerschap gevolgen voor de procedure?

Als u tijdens de adoptieprocedure zwanger wordt, wordt de procedure verplicht tijdelijk stopgezet. Een zwangerschap dient u te melden bij Stichting Adoptievoorzieningen én de organisatie die het onderdeel van de adoptieprocedure uitvoert dat u op dat moment volgt (bijvoorbeeld de Raad voor de Kinderbescherming of de vergunninghouder). Ook als u al een beginseltoestemming heeft, wordt de adoptieprocedure tijdelijk stopgezet.

Is het beter om getrouwd te zijn als we willen adopteren?

Voor de procedure in Nederland maakt het niet uit of u wel of niet getrouwd bent. In de praktijk zijn de mogelijkheden om een buitenlands kind te adopteren aanzienlijk groter als u getrouwd bent.
Als u in eerste instantie alleen een aanvraag heeft ingediend, kunt u deze als u getrouwd bent laten omzetten in een gezamenlijke aanvraag. U kunt hiertoe schriftelijk een verzoek indienen, door beide partners ondertekend. U dient een kopie van de trouwakte mee te sturen. Doet u dit bij voorkeur voordat het gezinsonderzoek plaatsvindt, want het gezinsrapport wordt ook gebruikt bij de bemiddeling.

Is eenouderadoptie mogelijk? Ook voor een man alleen?

Ja, het is mogelijk om alleen een adoptieprocedure te starten. Als u alleenstaand bent, een lat-relatie heeft, samenwoont en/of wanneer u en uw partner een officieel geregistreerd partnerschap zijn aangegaan, kunt u uitsluitend als individuele aanvrager een adoptieprocedure starten. U mag dan nog geen 46 jaar zijn. Ook voor gehuwden is het mogelijk om op naam van één van beiden een aanvraag in te dienen. Dit kan gunstiger zijn. Bijvoorbeeld bij een groot leeftijdsverschil tussen de partners. Bij een gezamenlijke aanvraag wordt namelijk de leeftijd van de oudste partner als uitgangspunt genomen.

Ik ga verhuizen naar het buitenland. Wat betekent dit voor de procedure hier?

U volgt de procedure in het land waar u woont. Als u halverwege de procedure vertrekt, kunt u de procedure in Nederland niet afmaken. Gaat u tijdelijk naar het buitenland, neem dan contact op met het ministerie van Veiligheid & Justitie. In sommige landen gaat de adoptieprocedure sneller. Weet wel dat u dan in het betreffende land moet wonen en dat de procedure helemaal afgerond moet zijn voordat u met uw kind weer terug naar Nederland kunt komen. Ook bent u afhankelijk van de wetgeving in het land waar u woont.

Mijn partner heeft niet de Nederlandse nationaliteit. Wat betekent dat voor de adoptieprocedure? Welke nationaliteit krijgt het adoptiekind?

Als u in Nederland woont, moet u, ongeacht uw nationaliteit, de Nederlandse procedure volgen. Voor het Nederlandse stuk van de adoptieprocedure maakt het dus niet uit welke nationaliteit u heeft. De nationaliteit kan wel invloed hebben op de mogelijkheden in de landen van herkomst. Die staan wellicht niet open voor iedere nationaliteit, ook niet als u de Nederlandse beginseltoestemming heeft. Informeer bij uw vergunninghouder of bij de ambassade van het land waaruit u wilt adopteren. Ten slotte kan de nationaliteitenkwestie spelen bij het bepalen van de nationaliteit van het kind. Als één van de aanvragers de Nederlandse nationaliteit heeft, dan krijgt het kind deze in ieder geval ook. Over het geven van een niet-Nederlandse nationaliteit kan Nederland niets zeggen. Als beide aanvragers niet de Nederlandse nationaliteit hebben, krijgt het kind niet de Nederlandse nationaliteit en is het zaak om uit te laten zoeken of het kind na adoptie in aanmerking komt voor de nationaliteit van de ouder(s). Hierover kunnen Nederlandse autoriteiten geen uitspraak doen. Als u vragen heeft over nationaliteit kunt u contact opnemen de gemeente waar u woont of de afdeling Burgerzaken in Den Haag, tel. 070 – 353 20 00.

Wat is deelbemiddeling?

Bij deelbemiddeling leggen aspirant-adoptieouders die een geldige beginseltoestemming hebben, zelf via een eigen contact in het buitenland de basis voor een adoptie. De vergunninghouders zijn in dat geval niet bij alle stappen van de bemiddelingsprocedure betrokken. Daarom heet deze vorm van adopteren, naast  ‘zelfdoenprocedure’, ook wel deelbemiddeling. De vergunninghouder heeft de taak om de zuiverheid en zorgvuldigheid van alle organisaties en personen die bij de adoptieprocedure betrokken zijn te onderzoeken.

Wat zijn de voor- en nadelen van deelbemiddeling?

Aspirant-adoptieouders kunnen verschillende redenen hebben om te kiezen voor deelbemiddeling. Bijvoorbeeld omdat zij graag een kind willen adopteren uit een land waar geen vergunninghouder actief is. Of ze willen graag zelf een actieve rol spelen in de procedure. Ook de wachttijden kunnen aanleiding zijn voor de keuze voor deelbemiddeling. Wie aan deelbemiddeling begint met het idee dat het een snellere en goedkopere manier is om te adopteren, komt vaak bedrogen uit. Deelbemiddeling vraagt een lange adem, tact en zorgvuldig handelen. Net als andere aspirant-adoptieouders moeten ‘zelfdoeners’ voldoen aan alle wetten en regels. Die wetten en regels zijn per land en soms per rechtbank verschillend. Het is dan ook een arbeidsintensief karwei om in kaart te brengen onder welke voorwaarden en via welke wegen en contacten geadopteerd kan worden. In de praktijk blijkt dat zelfdoeners met name de vele juridische procedures die in gang gezet en bewaakt moeten worden, als belastend ervaren. Ook de onzekerheid of alle formaliteiten correct afgehandeld zullen worden en een adoptie daadwerkelijk doorgang zal vinden, kan stress opleveren. Bij de vergunninghouders is bekend uit welke landen inmiddels via een zelfdoenprocedure geadopteerd is.

Zijn er kosten verbonden aan deelbemiddeling?

Ja, alle kosten voor het onderzoek naar het contact in een land van herkomst komen ten laste van de aspirant-adoptieouders. Het gaat om de kosten die gemaakt worden om het buitenlandse contact te beoordelen, de dossiervorming, het doorzenden van het gezinsrapport en het bewaren van het dossier gedurende vijftig jaar. De vergunninghouder maakt een dossier van de bemiddeling, zoals bij iedere bemiddeling. De vergunninghouder brengt  voor eventuele begeleiding van de procedure in het buitenland, bureaukosten in rekening. Dit bedrag kan per vergunninghouder variëren.

Voor wie is deelbemiddeling mogelijk en welke voorwaarden gelden hiervoor?

Volgens de adoptiewet moet men voldoen aan twee voorwaarden: men moet in het bezit zijn van een geldige beginseltoestemming en men moet het contact in het buitenland laten controleren/beoordelen door een vergunninghouder. In de praktijk blijkt dat deelbemiddeling mogelijk is voor mensen die niet opzien tegen alle juridische procedures. De wachttijd kan korter zijn dan bij een vergunninghouder het geval is, maar als het zelfdoen mislukt, zal de aspirant-adoptieouder zich alsnog moeten aanmelden bij een vergunninghouder. Het grootste deel van de wachttijd gaat dan opnieuw in.

In welke landen is deelbemiddeling mogelijk of juist niet mogelijk?

Bij deelbemiddeling moet onderscheid gemaakt worden tussen landen die wel en landen die niet aangesloten zijn bij het Haags Adoptieverdrag. Deelbemiddeling uit landen die niet aangesloten zijn bij het Haags Adoptieverdrag is mogelijk als het contact dat door de aspirant-adoptieouders is aangedragen, is goedgekeurd door een vergunninghouder. Als een land het Haags Adoptieverdrag heeft geratificeerd wil dat niet per definitie zeggen dat adoptie via een ander contact dan een vergunninghouder is uitgesloten. Voor aspirant-adoptieouders die in Nederland wonen zijn de mogelijkheden voor deze vorm van adoptie echter beperkt omdat Nederland terughoudend is als het gaat om deelbemiddeling uit verdragslanden.

Is zelfdoen mogelijk in landen waar vergunninghouders werken?

Ja, tenzij het betreffende land heeft bepaald dat dat niet mag (o.a. China) en dat adoptie uitsluitend via erkende instellingen (zoals een vergunninghouder) mag geschieden. Als het land daarover niets gezegd heeft, dan is adoptie via deelbemiddeling mogelijk. Natuurlijk moet de vergunninghouder een advies aan het ministerie van Veiligheid & Justitie geven over het contact in het betreffende land. Op basis van dat advies keurt het ministerie het betreffende contact wel of niet goed. Pas na goedkeuring mag het betreffende contact een matchingsvoorstel doen.

Zijn de vergunninghouders verplicht een verzoek tot controle te accepteren?

De vergunninghouder moet bereid en in staat zijn uw contact te controleren. Vergunninghouders zijn dit niet verplicht. Een belangrijke reden voor een vergunninghouder om niet tegemoet te komen aan een verzoek, is dat de vergunninghouder onvoldoende mogelijkheden heeft om daadwerkelijk inzicht te krijgen in de gang van zaken in een land.   

Wat is de rol van de vergunninghouders bij deelbemiddeling?

De vergunninghouder controleert het contact in het buitenland en geeft vervolgens een advies aan de minister van Veiligheid & Justitie over de betrouwbaarheid van dat contact. Aspirant-adoptieouders die over een contact in het buitenland beschikken, moeten zelf een vergunninghouder benaderen met het verzoek dit contact te controleren. Voor dit onderzoek moeten gegevens over het contact overlegd worden aan de vergunninghouder. Op verzoek van de aanvrager stuurt het ministerie van Veiligheid & Justitie het gezinsrapport door naar de vergunninghouder. Of de vergunninghouder in staat is om het buitenlandse contact te controleren, hangt onder andere af van het netwerk dat een vergunninghouder heeft in het betreffende land. Zodra de vergunninghouder over alle relevante informatie beschikt, moet deze in principe binnen acht weken aan het ministerie van Veiligheid & Justitie advies uitbrengen. De aspirant-adoptieouders krijgen een kopie van dit advies.

Wat is de rol van het ministerie van Veiligheid & Justitie bij deelbemiddeling?

Het ministerie van Veiligheid & Justitie bekijkt of op grond van de beschikbare gegevens een beslissing genomen kan worden over de betrouwbaarheid van het buitenlands contact. Als het ministerie vindt dat nader onderzoek nodig is, krijgt de vergunninghouder de opdracht om aanvullend onderzoek te doen. Soms wordt aspirant-adoptieouders gevraagd om meer informatie. Ook kan het ministerie van Buitenlandse Zaken gevraagd worden om nader onderzoek te doen. De minister zal negatief oordelen over een buitenlands contact als niet wordt voldaan aan de in de wet gestelde eisen voor adoptie van een buitenlands kind of als er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan de integriteit en de zorgvuldigheid van handelen van het buitenlandse contact. Ook mogen bestaande relaties van vergunninghouders met instellingen, personen of autoriteiten in het buitenland geen nadeel ondervinden van het handelen van de zelfdoener.
Pas als alles in orde is bevonden, wordt de procedure voortgezet. Het gezinsrapport wordt opgestuurd naar het contact in het buitenland.