Veelgestelde vragen: Algemeen

Hoe reëel is het nog om een procedure te starten?

Mensen die willen adopteren, gaan een onzekere tijd tegemoet. Het aantal kinderen dat naar Nederland komt, is de laatste jaren afgenomen. In veel landen kunnen de kinderen in eigen land worden geadopteerd. Verder worden de eisen die de landen van herkomst aan aspirant-adoptieouders steeds strenger. Er komen natuurlijk nog wel kinderen naar Nederland. Aan de andere kant is het aantal aanvragen om te mogen adopteren, ook gedaald. Het is niet precies aan te geven hoe lang het adoptietraject duurt, dit is erg afhankelijk van uw wensen en mogelijkheden. De meeste procedures duren tussen de twee tot vijf jaar.

Zijn er ook Nederlandse adoptiekinderen?

De laatste jaren worden gemiddeld in Nederland per jaar ongeveer 15 kinderen ter adoptie afgestaan. In veel gevallen gaat het hierbij om kinderen van uitgeprocedeerde asielzoeksters en kinderen van allochtone vrouwen. De procedure voor Nederlandse adoptie is overigens in belangrijke mate gelijk aan de adoptie van buitenlandse kinderen. Ook hiervoor moet u zich aanmelden voor een beginseltoestemming en dient u het voorbereidingstraject te volgen.

Hoeveel kinderen komen voor adoptie naar Nederland?

In 2015 kwamen er 304 kinderen naar Nederland.

Welke kinderen komen voor adoptie naar Nederland?

Wat voorop staat is dat er voor deze kinderen in de landen van herkomst geen mogelijkheden (meer) zijn om op te groeien in het gezin, bij familie of een ander (adoptie)gezin. De redenen hiervoor kunnen zeer divers zijn, zoals economische of politieke factoren, ongewenste zwangerschap etc. De meeste adoptiekinderen in Nederland komen uit landen als Bolivia, Bulgarije, China, Colombia, Congo, Filipijnen, Haïti, Hongarije, Lesotho,  Nigeria, Nicaragua, Polen, Portugal ,Taiwan, Thailand, de VS en Zuid-Afrika.
De leeftijden variëren van 0 tot 6 jaar. Ook komen er steeds vaker kinderen met een medisch probleem of risico (zogenoemde special-needskinderen) of kinderen die samen met ouder broertje of zusje tegelijk worden geplaatst.

Waarom worden buitenlandse kinderen geadopteerd?

Volgens de ‘Internationale verklaring van de rechten van het kind’ heeft ieder kind, waar ook ter wereld, recht op een goede lichamelijke en geestelijke verzorging. Ieder kind heeft recht op minimale materiële zorg, op ouders en op een liefdevolle omgeving om in op te groeien. Er zijn kinderen die dit moeten missen en die geen kans hebben op een menswaardig bestaan. Het zijn kinderen die hun hele kinderleven in een tehuis of op straat zouden moeten doorbrengen. Adoptie naar het buitenland is voor deze kinderen vaak de laatste mogelijkheid om op te groeien in een gezin en de laatste kans op een betere toekomst.

Waarom kiezen mensen voor adoptie?

Mensen die kinderen willen adopteren, hebben een grote kinderwens. Zij verschillen hierin niet van ouders met biologisch eigen kinderen. Meestal gaat men over adoptie denken als blijkt dat er geen biologisch eigen kinderen zullen of kunnen komen. De meeste adoptieouders zijn ongewenst kinderloos (± 80%). Ongeveer tien procent is secundair ongewenst kinderloos. Zij hebben al een biologisch eigen kind, maar een volgende zwangerschap om uiteenlopende redenen niet mogelijk of verantwoord. Tien procent van de adoptieouders heeft al biologisch eigen kinderen. Ideële motieven, zoals bezorgdheid voor overbevolking, bewogenheid met kinderen in moeilijke of slechte leefomstandigheden zijn overwegingen het gezin verder uit te breiden met een adoptiekind.
Voor mensen met twee of meer biologisch eigen kinderen zijn de mogelijkheden om te adopteren beperkt. Een aantal landen waar kinderen vandaan komen, stelt als voorwaarde dat men gehuwd en ongewenst kinderloos moet zijn of slechts één kind mag hebben.