Drieluik: geadopteerde Carin Nibbering

Geadopteerde Carin Nibbering
Leeftijd: 30 jaar
Beroep: fotograaf
Woonplaats: Zwanenburg

Wat leuk voor jullie, dacht ik ondertussen

Eigenlijk voelde ik mezelf altijd de gemiddelde Nederlander. Maar sinds ik een paar keer in Brazilië ben geweest heb ik dat niet meer. Op dit moment zit ik klem tussen twee werelden, omdat ik niet goed meer weet waar ik thuishoor. Daar heb ik sinds mijn laatste reis heel erg veel last van…

De drang om naar Brazilië te gaan was nooit heel groot. Het begon pas een beetje te prikkelen toen steeds meer mensen om mij heen zomaar op vakantie gingen naar Brazilië en vertelden hoe mooi het daar was. Zij wisten meer van het land waar ik geboren ben dan ik. Dat wilde ik niet. Daarom wilde ik er ook heen. Niet voor rootsonderzoek of zo, helemaal niet. Maar ook niet zomaar op vakantie, ik wilde er wel wat zinvols gaan doen. Dus ik regelde vrijwilligerswerk in een crèche in een sloppenwijk en ik verbleef bij een gastgezin. De man in dat gezin vroeg me of ik gegevens over mijn afkomst had. Ik wist alleen de naam van het tehuis waar ik was opgehaald: Aconchego. De man van het gastgezin kende iemand die in de buurt van mijn tehuis had gewoond en die kennis kende dan weer degene die er destijds directrice was geweest, want het tehuis bestond niet meer.

Die directrice bleek heel veel documenten van het tehuis bij haar thuis te hebben. Zo kreeg ik de naam van de kraamkliniek waar ik geboren was. Daar ging ik heen en ik moest het personeel omkopen om het register in te mogen zien. Het was met de hand geschreven en we hadden meteen een match! Het kon niet missen en mijn moeder bleek in dezelfde wijk te wonen waar de crèche stond waar ik als vrijwilligster werkte… Niet te geloven! Heel bizar. Ik ben toen snel naar de crèche gegaan en liet het briefje met mijn moeders naam aan een collega zien. Zij reageerde in shock toen ze de naam van mijn moeder las: dat was haar tante! Als dat klopte, dan was zij mijn nicht. Ja, achteraf wist ze wel dat haar tante ooit zwanger was geweest en dat ze vervolgens nooit een kind hadden gezien. Dat gebeurde in die buurt wel vaker, daar werd verder niet over gesproken.
Mijn collega/nicht trommelde meteen allerlei mensen op en niet veel later stond ik oog in oog met mijn biologische moeder, midden tussen een hoop familieleden. Iedereen om me heen was dolblij dat ik ‘teruggevonden’ was. Zelf stond ik daar maar een beetje verdwaasd en dacht: wat leuk voor jullie. Ik wist niet wat me overkwam, het was allemaal zo snel gegaan.
Wel had ik meteen het gevoel dat het mijn familie was. Alles viel vrij snel op zijn plek. Mijn geboortemoeder vertelde me dat het haar altijd heel veel pijn heeft gedaan dat ze afstand had gedaan van haar kind. Ze zei dat ze elke dag aan me had gedacht. Dat vond ik wel confronterend om te horen. Later gaf ze me een brief waarin ze precies uitlegde waarom ze afstand van me had gedaan. Ze vond dat ze mij een uitleg verschuldigd was. Dat was niet echt zo, het was me toch al duidelijk, maar het was toch fijn om die brief te krijgen. Ik heb altijd gehoord en gedacht: joh, jouw moeder was waarschijnlijk gewoon te arm om voor jou te kunnen zorgen. En dat was ook zo. Voor mij heeft dat in principe goed uitgepakt. Ik heb hier alle kansen van de wereld gekregen, die ik daar nooit zou hebben gehad. Eigenlijk was het een hele moeilijke beslissing van haar, die ze heeft genomen in mijn belang.

Tot die ontmoeting was ik heel naïef. Ik dacht: ik heb een fijne jeugd gehad, ik ben net als de rest, ik heb alleen een andere kleur. Maar de laatste drie, vier jaar heb ik het moeilijk met mijn identiteit. Ik voel me niet meer helemaal één. Daarom ben ik toen begonnen met schrijven en heb ik een boek en een fototentoonstelling gemaakt. Daarin laat ik het contrast zien tussen de twee werelden, en dat ik niet meer zo goed weet waar ik thuishoor. Ik ben op zoek naar een psycholoog of iemand die hierin is gespecialiseerd, want ik heb hulp nodig, maar de meeste zijn druk en zitten al vol tot medio 2017.

Carin is de biologische dochter van Nazaré en de adoptiedochter van Elly.