Vragenderwijs

‘Onze zoon heeft slaapproblemen.’ ‘Mijn puberdochter vliegt uit de bocht.’ Adoptieouders die vragen of twijfels hebben over de ontwikkeling of opvoeding van hun kinderen kunnen bellen naar  Adoptievoorzieningen. In deze rubriek komen zaken aan de orde die daar zijn besproken.

Help, mijn dochter is verliefd op een meisje

Anneke neemt telefonisch contact op. Haar zeventienjarige dochter, Valeria, heeft haar de dag ervoor met horten en stoten verteld dat zij verliefd is op een meisje. Anneke is daarvan geschrokken, maar hoopt dat ze haar dochter niet het gevoel heeft gegeven dat dit iets raars is. Zij maakt zich zorgen over wat dit voor Valeria zal betekenen. Valeria is geboren in Colombia en heeft zich altijd al een beetje een buitenbeentje gevoeld. Op de basisschool wilde zij altijd al graag net als de andere kinderen uit haar klas zijn. “En nu komt dit er ook nog bij”, zegt moeder. “Ik zou het zo naar voor haar vinden als ze hierdoor nog meer het gevoel krijgt anders, of eigenlijk minder, te zijn dan een ander. Hoe kan ik hier het best mee omgaan?”

Tijdens het gesprek merken we dat er van alles door Anneke heen gaat. “Zal mijn kind nu extra met discriminatie te maken krijgen? Wat zullen anderen ervan denken? Waarom heb ik het niet in de gaten gehad dat zij op meisjes valt?” Maar ze voelt ook opluchting. “Ze was altijd een flapuit. Nu begrijp ik waarom ze de laatste tijd steeds stiller werd.”

We bespreken met Anneke dat het vrij normaal is dat zij nu ook even in verwarring is. Ook Anneke mag hierin voelen wat zij voelt. Het is begrijpelijk dat zij zich tegelijkertijd zorgen maakt over het geluk van Valeria. Het is heel mooi dat Valeria haar moeder in vertrouwen heeft genomen. Het betekent dat haar moeder belangrijk voor haar is. Anneke kan haar in dit eerste begin helpen door haar te vertellen dat het voor haar echt niet uitmaakt dat Valeria verliefd is op een meisje.
Maar nog belangrijker is het om Valeria te helpen zélf te gaan voelen dat het niet uitmaakt dat zij verliefd is op een meisje. Het is goed om het gesprek over homoseksualiteit met haar gaande te houden zonder het te veel aan haar op te dringen. Anneke zou terloops wel eens met Valeria kunnen praten over lesbisch zijn. Bijvoorbeeld over bekende rolmodellen van internet of televisie.

Misschien kent moeder een vertrouwd iemand in de omgeving met wie Valeria eens zou kunnen praten. Het kan heel geruststellend en verhelderend zijn om allerlei vragen te kunnen stellen aan iemand die zelf homoseksueel is. Dan kan Valeria zien dat je als homoseksueel ook gelukkig kunt zijn.
Valeria zal zelf ook tijd nodig hebben om uit te zoeken wat het voor haar betekent om lesbisch te zijn. Aan een coming-out gaat vaak een lang proces vooraf. Nu het hoge woord eruit is, kan het voor Valeria als een bevrijding voelen om er eindelijk over te kunnen praten. Het is voor haar dan heel fijn om te weten dat zij met haar vragen en zorgen altijd bij haar moeder terecht kan.

Make-up

Moeder belt en wil graag dat we meedenken. Haar zoon is bijna 10 en vanaf zijn vierde jaar in Nederland. Een maand geleden is ze erachter gekomen dat haar make-up gebruikt was. Omdat er ook nog twee oudere zussen in het gezin zijn, kregen die van moeder de wind van voren! De twee meiden ontkenden en op een avond bij het naar bed brengen van haar zoon kwam het hoge woord eruit: ‘Mama, ik heb je make-up gebruikt. Ik vind dat altijd zo mooi bij jou!” Terwijl hij dit zei, rolden de tranen over zijn wangen. Hij vertelde dat hij wel wist dat het fout was, want dat hadden ze in het kindertehuis tegen hem gezegd. Deze reactie raakte moeder in haar hart en als reactie bleef ze hem vasthouden en knuffelen, om later, alleen, op de bank te huilen omdat ze het haar zoon gunt om lekker in zijn vel te zitten.
Haar vraag is wat ze nu kan doen: ‘Het maakt mij niets uit! Ook al wil hij lippenstift en nagellak!”

Na een gesprek met ons besluit ze om samen met haar zoon aan de slag te gaan met make-up en hem al doende te laten weten dat hij mag zijn wie hij is.  Een paar weken later krijgen we een mail van een blije moeder: haar zoon zit een stuk beter in zijn vel. Sinds het experimenteren met make-up ziet ze haar kind opbloeien. Hij praat meer, staat rechter op en gaat zelfverzekerd naar school. “Met nagellak met glitters!”

Feestdagen

“Ze slaapt niet, wil de hele tijd bij ons in bed en we kregen deze week een mail van school dat ze niet mee wil doen met de spelletjes!” Vader belt en maakt zich zorgen. Missen ze iets als het om de hechting gaat? Ouders hebben de boeken er nog maar eens op nageslagen maar het kan van alles zijn… “Mijn vrouw en ik zijn de laatste tijd wel iets meer kortaf”, erkent hij met een zucht, “maar dat komt door de laatste loodjes op het werk voor de kerstvakantie.”

Samen kijken we wanneer het gedrag begonnen is, wat ouders precies zien en wat ze nu doen. Hun dochter mag weer even bij ouders in bed, er is extra knuffel- en speeltijd en er worden bewust extra rustmomenten ingebouwd om op te laden.
De feestdagen komen ter sprake. Er valt een stilte aan de andere kant van de lijn en dan zegt vader langzaam: “Ze heeft drie dagen geleden voor het eerst het Sinterklaasjournaal gezien. En daarna is het wel begonnen.” Vader begint hard te lachen, dat hij daar niet eerder aan gedacht heeft.
Met vader wordt onderzocht wat de feestdagen kunnen doen met een kind. De spanning van de cadeautjes, de extra druk om het goed te moeten doen omdat je anders stout bent en naar Spanje moet, en de drukke kindjes in de klas.
Na de uitleg zegt vader resoluut: ‘Goed, voor nu geen Sinterklaasjournaal meer! Gewoon wat cadeaus en Sinterklaas is gewoon een man die verkleed gaat.’” We sluiten ons gesprek af met de woorden: “Op naar Kerst en oud en nieuw!”