Vragenderwijs

Hulp dichtbij huis

Een meisje van 21 jaar stuurt een e-mail. Ze beschrijft met opmerkelijk veel zelfinzicht hoe ze in haar leven als uitwonend studente tegen een aantal issues aan blijft lopen die volgens haar met haar adoptieachtergrond te maken hebben. Ze zoekt een goede hulpverlener om daaraan te werken.

Omdat er niet bij staat in welke plaats ze woont en om uit te vinden welke hulp voor haar het beste aansluit, neemt een medewerker Nazorg telefonisch contact op met haar. Uit het gesprek blijkt dat ze speltherapie heeft gehad toen ze op de basisschool zat, nadat haar oma was overleden. Verlies is wel een thema in haar leven, zegt ze. De band met haar adoptieouders is warm, ze heeft fijne vriendinnen en is niet depressief of iets dergelijks, maar ze wil wel graag meer grip leren krijgen op het innerlijke stemmetje dat haar steeds vertelt dat ze niet goed genoeg is. Ze heeft gemerkt dat alleen erover praten haar niet verder helpt, dus verkennen we andere mogelijkheden die haar wel aanspreken. We vinden in de sociale kaart een paar specifieke praktijken bij haar in de buurt en sturen haar de links naar de websites daarvan, zodat ze zelf een keuze kan maken.

Later stuurt ze nog een berichtje dat ze het gesprek als zeer prettig heeft ervaren en dat ze inmiddels een hulpverlener heeft uitgekozen waar ze snel terecht kan.

Lichaamsgerichte therapie

Een geadopteerde vrouw die de meest vreselijke dingen in haar leven had meegemaakt, vertelde tijdens een live-interview op een studiedag voor professionals dat ze jarenlang in therapie was geweest. Ze had een lange reeks van verschillende therapeuten bezocht, maar het enige wat haar ooit een stap verder had gebracht bleek lichaamsgerichte therapie te zijn. Alleen daarmee kwam ze eindelijk tot de kern en kon ze gaan helen.

Veel therapieën zijn gericht op het oplossen van problemen door de oorzaak ervan te zoeken, die te analyseren, te begrijpen en daar dan over te praten en te leren er anders mee om te gaan. Maar als je als baby bent verwaarloosd, honger hebt gehad of mishandeld bent geweest, is dat niet opgeslagen in je bewuste herinneringen. Je had er nog geen woorden voor, dus werd het opgeslagen in een ander deel van je brein en in je lijf. Diep verstopt onder een deken van woorden die er later overheen gekomen zijn. In de wereld van de therapie is de laatste jaren steeds meer aandacht gekomen voor combinaties van methoden die trauma’s via beweging, spel, muziek, mindfulness, massage en creativiteit behandelen. Woorden kunnen soms bedriegen of tekortschieten, maar het lichaam liegt niet, dat vertelt altijd de waarheid.

Telefonische hulp ook voor jongvolwassenen

(Jong)volwassen geadopteerden kunnen worstelen met vragen en pijn rond hun adoptie. Als zij hier hulp voor zoeken, valt het vaak niet mee om een hulpverlener te vinden die begrijpt waar de pijn vandaan komt. Gelukkig zijn er steeds meer adoptiedeskundige hulpverleners die deze kennis wel hebben en die daardoor gerichte hulp kunnen bieden.

Bij de nazorgmedewerkers van Adoptievoorzieningen kunnen ook (jong)volwassen geadopteerden terecht met vragen over de mogelijkheden voor specifieke hulp. Bovendien bieden de nazorgmedewerkers een luisterend oor en kunnen ze advies geven over welke adoptiedeskundige hulpverlening waar te vinden is. Ze beschikken over een sociale kaart met gespecialiseerde hulpverleners, onder wie coaches, psychologen en lichaamsgerichte therapeuten. Ook kunnen ze kijken of er lotgenotencontact te realiseren is.

Onverwachtse vragen over je adoptie

Met regelmaat horen we van geadopteerden dat zij overvallen worden door vragen waar zij dan niet direct een antwoord op hebben of die zij te privé vinden om te beantwoorden. Mensen kunnen zomaar uit het niets heel persoonlijke vragen stellen als zij zien of weten dat je geadopteerd bent. Het is fijn om daar op te kunnen antwoorden op een manier die prettig is voor jezelf. Niet over grenzen te hoeven gaan van wat je eigenlijk met iemand wilt delen. Sta je soms met je mond vol tanden? Dan Hier een paar suggesties waar je misschien iets mee kunt:

Waarom ben je geadopteerd?
Als je deze vraag te persoonlijk vindt en geen antwoord wilt geven, kun je antwoorden met ‘dat is privé’ of ‘daar praat ik liever niet over. Als je wel wat wilt informatie wilt geven, maar niet in detail wilt treden, kun je zeggen ‘mijn biologische ouders konden niet voor me zorgen’.

Waarom zie je er niet uit als je vader of moeder?
Als iemand zegt dat je niet op je ouders lijkt, kun je eventueel vertellen dat je geadopteerd bent. Maar als je geen zin hebt om in detail te treden, kun je zeggen “Oh vind je van niet? ”

Hoe voelt het om geadopteerd te zijn?
Hierop zou je kunnen reageren met ‘ik weet niet anders’.

Wilden je ‘echte’ ouders je niet?
Misschien vind je de term ‘echt’ niet leuk. Als je dat wilt overbrengen, kun je zeggen ‘Ik denk dat je mijn biologische ouders bedoelt?’. Misschien weet de vragensteller niet hoe gevoelig dit onderwerp is. Je kunt zeggen ‘Ik wil die vraag niet beantwoorden’ of ‘ze wilden me wel, maar ze konden niet voor me zorgen.’ Als je er helemaal geen gesprek over wilt, kun je zeggen ‘ik weet het niet’.

Zo maar een paar veel gehoorde voorbeelden en mogelijke reacties. Het is belangrijk om te onthouden dat je zelf de eigenaar bent van de informatie over jouw adoptie. Probeer je nooit onder druk te laten zetten om meer informatie te geven dan je zelf prettig vindt. . Soms zijn mensen gewoon nieuwsgierig naar situaties die anders zijn dan die van hen zelf en realiseren ze zich niet dat hun vragen opdringerig zijn.