Vragenderwijs

Druktemaker

Timothy is 7 jaar oud en twee jaar bij hen, vertelt moeder Chantal. Het is een vrolijke en ondernemende jongen, maar ook een druktemaker. Op school is hij de laatste tijd eigenlijk niet te houden en ook thuis komt het regelmatig voor dat moeder hem moet corrigeren. Dat werkt averechts en leidt tot grote explosies waarbij Tim zichzelf compleet verliest. Chantal wil graag dat we meedenken over hoe ze hier verandering in kunnen brengen en wat daarvoor nodig is.

In vogelvlucht bespreken we de afgelopen periode, waarin door corona veel veranderingen en wisselingen zijn geweest die voor Timothy veel onrust hebben gegeven. Al pratend blijkt dat hij sowieso nog vaak op zijn hoede is, controle wil houden en het moeilijk vindt als dingen anders gaan dan hij wil of bedacht had. Gezien zijn voorgeschiedenis helemaal niet vreemd, maar wel iets om ouders bij te gaan ondersteunen middels een VIB-G traject (video-interactiebegeleiding gericht op gehechtheid). Chantal voelt daar veel voor. Ook wordt besproken hoe we de school kunnen ondersteunen door een belafspraak te maken met de leerkracht. De wisselingen op school kunnen wellicht niet worden voorkomen, maar de manier waarop Timothy erbij begeleid wordt kunnen we wel bespreken, zodat er voor hem meer overzicht en steun komt.

Telefoontje na heftige gebeurtenis

Erik neemt contact op, hij is geadopteerd en heeft al veel hulp gehad, maar hij voelt dat hij dit keer toe is aan een verdiepingsslag. Een heftige gebeurtenis in zijn leven heeft de doorslag gegeven om nu een andere weg in te slaan. Hij kent zijn eigen patronen en weet dat hij professionals, maar daarmee ook zichzelf, heel goed om de tuin kan leiden met woorden.

Eriks eerlijkheid en zelfkennis zijn opvallend, het is een mooi en heel persoonlijk gesprek, waarin hij zich kwetsbaar opstelt. Het raakt hem dat de nazorgmedewerker hem dapper noemt. Voor de verwijzing naar professionele adoptiedeskundige hulp zoekt de nazorgmedewerker naar verschillende opties, waarbij ook praktijken voor non-verbale, lichaamsgerichte therapieën genoemd worden en begeleiding door een ervaringsdeskundige psycholoog. Wellicht is het daar makkelijker om vertrouwen op te bouwen en de verdedigingsmechanismen (het om de tuin leiden) wat te laten varen.

Verdrietig en verward

Steeds vaker worden we bij Nazorg ook gebeld door jonge geadopteerden. Bijvoorbeeld door Chang van 14 jaar. Hij is geboren in China en als baby te vondeling gelegd. Steeds vaker voelt hij zich hier verdrietig en verward over. Hij vraagt zich af of het wel ‘normaal’ is als je daar zo’n moeite mee hebt. En of er ook anderen zijn die zich zo voelen als hij. Soms heeft hij het idee dat hij de enige is die zich zo voelt. Ook wil hij weten of hij dit met zijn ouders moet delen.

De nazorgmedewerker vertelt Chang dat hij zeker niet de enige is die zich soms verward en verdrietig voelt. Veel jongeren van rond zijn leeftijd worden zich op een andere manier dan voorheen bewust van de betekenis van het afgestaan zijn en/of te vondeling gelegd zijn. De nazorgmedewerker moedigt hem aan om het daar juist met iemand over te hebben. Samen verkennen ze met wie hij zou willen delen wat er allemaal in hem omgaat en hoe hij dat zou kunnen aanpakken. De nazorgmedewerker hoort aan zijn stem dat hij is opgelucht en hij zegt het met zijn moeder te gaan bespreken.

Videobellen

Abba is 8 jaar oud en gaat wisselen van school. Moeder belt omdat zij graag wil dat de start op de nieuwe school zo soepel mogelijk verloopt. Moeder heeft al gesproken met de intern begeleider en de twee juffen die Abba op de nieuwe school zal krijgen. Zij hebben nog niet eerder een geadopteerd kind op school gehad en willen graag horen hoe zij Abba zo goed mogelijk kunnen begeleiden. Wat is bijvoorbeeld een goed wenschema? En hoe kunnen de juffen ervoor zorgen dat Abba zich veilig gaat voelen op school?

We stellen moeder voor om video te bellen met alle betrokkenen, dus zowel ouders, de intern begeleider als de juffen. Dan krijgt iedereen tegelijk dezelfde informatie te horen en kunnen er duidelijke afspraken met elkaar worden gemaakt. Nu we te maken hebben met het coronavirus, is dit een fijne manier om ouders en leerkrachten toch wat persoonlijker te woord te kunnen staan.
Moeder stelt aan de intern begeleider en de leerkrachten voor om met elkaar te videobellen en dat lijkt hun ook een goed idee.
Het videogesprek vindt plaats op een donderdagmiddag na schooltijd. Ouders vertellen tijdens het gesprek wat voor Abba belangrijk is en de medewerker van de afdeling Nazorg legt uit wat voor een adoptiekind in het algemeen belangrijk is. De intern begeleider en juffen kunnen alle vragen stellen en krijgen een goed beeld hoe zij Abba door de eerste moeilijke periode op school heen kunnen helpen. Het is een fijn gesprek, waarin iedereen de ruimte krijgt en goede afspraken met elkaar worden gemaakt.

Wilt u graag dat een medewerker van Nazorg een videogesprek voert met u en/of de leerkracht, intern begeleider of hulpverlener van uw kind? Schroom dan niet om dit aan ons en hen voor te leggen.