Verslag kennismiddag 2016 over school

Ruim 130 beroepskrachten waren op 4 november aanwezig op de kennismiddag van Stichting Adoptievoorzieningen.  Niet alleen professionals uit de hulpverlening en de adoptieketen, maar ook leerkrachten en IB’ers uit het basisonderwijs kwamen dit keer hun licht opsteken. Vanuit de verschillende werkvelden en met verschillende ‘brillen op’ werd deze middag aandacht besteed aan de ontwikkeling van adoptiekinderen in het basisonderwijs.

GZ-psycholoog en traumadeskundige Leony Coppens begon de middag met een presentatie over traumasensitief lesgeven (link naar de presentatie staat onderaan deze pagina). Niet elke heftige gebeurtenis hoeft tot trauma te leiden, maar de meeste adoptiekinderen zijn in de kwetsbare babytijd blootgesteld aan (vaak chronische) stress door verwaarlozing en verlies van de biologische ouders, daarna gevolgd door nog andere ‘breuken’. Zeker bij wat oudere adoptiekinderen, die al naar school gaan als ze nog volop bezig zijn met wennen en hechten, is de impact daarvan vaak duidelijk merkbaar in gedrag en ontwikkeling. Onbewust worden ze op school door van alles getriggerd en maakt het lichaam zich klaar voor een confrontatie met gevaar, aangestuurd door signalen vanuit het overgevoelige brein. Met een traumabril kijken naar deze kinderen, kan helpen om als volwassene als externe stressregulator te kunnen fungeren en hen zo te helpen met ontwikkelen en leren vanuit een gevoel van veiligheid.

Kijken door een ‘hechtingsbril’

Na een korte oefening van Sas Sanders van Brainspa, kon de zaal weer geconcentreerd verder luisteren. Corinne Verheule, VIB’er en opleider van Stichting Adoptievoorzieningen, sloot met haar presentatie aan op het verhaal van Leony. Zij schetste hoe je als volwassene die band kunt opbouwen met een kind dat nog regelmatig overspoeld wordt door emoties. Aangezien veel adoptiekinderen in de eerste fases van hechting nog veel in te halen hebben is het belangrijk om hier op aan te sluiten, zodat je als volwassene de vertrouwensband met het kind opbouwt om die externe stressregulator voor het kind te kunnen zijn.
Het werkmodel van de ‘Bouwstenen van hechting’ werd gekoppeld aan getoonde videobeelden van adoptiekinderen op de basisschool, zodat de hele zaal met een ‘hechtingsbril’ naar het gedrag kon (leren) kijken.

Paneldiscussie

Na de pauze interviewde dagvoorzitter Meike Melenhorst adoptievader en IB’er Victor Beumer, leerkracht Astrid Lurvink en Sas Sanders, coach neurofeedback bij Brainspa. Hoe spelen de eerder besproken zaken een rol in hun dagelijkse praktijk? Tijdens dit gesprek werd duidelijk dat de vroegkinderlijke ervaringen van adoptiekinderen lang impact kunnen blijven houden op gedrag en ontwikkeling. Situaties die door het brein van het kind als stressvol ervaren worden, vragen daarmee om een bijzondere, sensitieve aanpak van de opvoeder(s), hulpverleners  en leerkrachten. Expliciete steun bij bijvoorbeeld overgangsmomenten, testsituaties en sociale omgang kan kwetsbare kinderen het gevoel geven dat er een baken voor hen is. Hierbij vormt een goede afstemming tussen ouders, school en hulpverlening een belangrijke basis.

Presentaties en achtergrondinformatie